امام على عليه السلامـ در نامه اش به مالك اشتر ـ: براى آنان كه با تو كار دارند، وقتى بگذار تا در آن وقت، شخصا به نيازهاى آنان رسيدگى كنى و به آنان، بارِ عام بده و در آن مجلس، براى خدايى كه تو را آفريده است، فروتن باش و سربازان و محافظان خود را از آنان دور بدار، تا آن كه مى خواهد با تو سخن بگويد، بدون اضطراب، سخنش را بگويد؛ زيرا من، بارها از پيامبر خدا شنيدم كه مى فرمود: «امّتى كه در آن، حقّ ناتوان از زورمند، بدون ترس و لرز، ستانْده نشود، هر گز خوش بخت نمى شود».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، امّتى را كه [در آن] ناتوان، بدون ترس و لرز، حقّ خود را از زورمند نستانَد، به خوش بختى (رستگارى) نمى رسانَد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، امّتى را كه در آن، حقّ ناتوان از زورمند گرفته نشود، خوش بخت (رستگار) نمى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:امّتى كه در آن به حق داورى نشود و ناتوان، حقّ خود را بدون ترس و لرز، از نيرومند نستانَد، خوش بخت نمى شود.