فیلترها
نتایج جستجو برای «بیماری های جسمی»: ۵ حدیث
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: «و به آنان ندا مى رسد كه: اين است همان بهشتى كه ميراث يافته ايد» . به آنان ندا مى رسد كه: «همواره تن درست باشيد و بيمار نشويد. داخل شويد و هرگز نميريد، و همواره در ناز و نعمت باشيد و بينوا نگرديد».
عنه صلى الله عليه و آله:يُنادي مُنادٍ: إِنَّ لَكُم أَن تَحيَوا فَلا تَموتوا أبَدا، وإِنَّ لَكُم أن تَصِحّوا فَلا تَسقَمُوا أبَدا، وَإنَّ لَكُم أن تَشِبّوا فَلا تَهرَموا أبَدا، وَإِنَّ لَكُم أَن تَنعَموا فَلا تَبأَسوا أبَدا، فَذلِكَ قَولُهُ تَعالى: «وَ تِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِى أُورِثْتُمُوهَا بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ» ۱. ۲
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آواز دهنده اى آواز مى دهد كه: «حقّ شماست كه زنده بمانيد و هرگز نميريد. حقّ شماست كه سالم باشيد و هرگز بيمار نشويد. حقّ شماست كه جوان باشيد و هرگز پير نشويد. و حقّ شماست كه در ناز و نعمت باشيد و هرگز به بينوايى نيفتيد». اين، سخن خداى بلندمرتبه است كه: «و اين است همان بهشتى كه به پاداش كارهايى كه مى كرديد، ميراث يافته ايد» .
عنه صلى الله عليه و آلهـ في ذِكرِ ما يَلقَى المُؤمِنُ عِندَ دُخولِهِ الجَنَّةَ ـ: فَيَدخُلُ فَإِذا هُوَ بِشَجَرَةٍ ذاتِ ظِلٍّ مَمدودٍ، وماءٍ مَسكوبٍ، وثِمارٍ مُهدَلَةٍ تُسَمّى رِضوانَ، يَخرُجُ مِن ساقِها عَينانِ تَجرِيانِ، فَيَنطَلِقُ إِلى إِحداهُما وكُلَّما مَرَّ بِذَلِكَ فَيَغتَسِلُ مِنها، فَيَخرُجُ وعَلَيهِ نَضرَةُ النَّعيمِ، ثُمَّ يَشرَبُ مِنَ الاُخرى، فَلا تَكُن في بَطنِهِ مَغصٌ وَلا مَرَضٌ وَلا داءٌ أبَدا، وَذلِكَ قَولُهُ تَعالى: «وَ سَقَـاهُمْ رَبُّهُمْ شَرَابًا طَهُورًا» ۱. ۲
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در بيان آنچه مؤمن، هنگام ورودش به بهشت مى بيند ـ: پس وارد مى شود و ناگهان به درختى با سايه اى گسترده و آبى ريزان و ميوه هاى آويزان، به نام رضوان، بر مى خورد كه از تنه آن، دو چشمه جارى است.
به سوى يكى از آن دو چشمه مى رود و خود را در آن، مى شويد و چون بيرون مى آيد، سرشار از طراوت است. سپس از چشمه ديگر مى نوشد و از آن پس، هرگز قولنج و مرض و دردى در شكم او پديد نمى آيد. اين، همان سخن خداى بلندمرتبه است كه: «و پروردگارشان به آنان نوشيدنى اى پاك كننده نوشانيد» .
المصنف لابن أبي شيبة عن عاصم بن ضمرة:سَمِعتُ عَلِيّا يَقولُ: «وَ سِيقَ الَّذِينَ اتَّقَوْاْ رَبَّهُمْ إِلَى الْجَنَّةِ زُمَرًا» ۱ حَتّى إذَا انتَهَوا إلى بابٍ مِن أبوابِ الجَنَّةِ وَجَدوا عِندَ بابِها شَجَرَةً تَخرُجُ مِن تَحتِ ساقِها عَينانِ، فَيَأتونَ إحداهُما كَأَنَّما اُمِروا بِها، فَيَتَطَهَّرونَ فيها، فَتَجري عَلَيهِم نَضرَةُ النَّعيمِ.
قالَ: فَلاتَتَغَيَّرُ أبشارُهُم بَعدَها أبَدا، ولا تَشعَثُ شُعورُهُم بَعدَها أبَدا، كَأَنَّما دُهِنوا. قالَ: ثُمَّ يَعمِدون إلَى الاُخرى فَيَشرَبونَ مِنها، فَتُذهِبُ ما في بُطونِهِم مِن أذىً وقَذىً. ۲
المصنّف، ابن ابى شيبهـ به نقل از عاصم بن ضمره ـ: از على عليه السلام شنيدم كه مى فرمايد: « «پرهيزگاران را گروه گروه به سوى بهشت سوق مى دهند» ، تا اين كه به درى از درهاى بهشت مى رسند. در آن جا درختى را مى يابند كه از پايين آن، دو چشمه مى جوشد. به سوى يكى از آنها مى روند و خود را در آن مى شويند و طراوت بهشت، آنها را فرا مى گيرد. پس از آن، هرگز پوست هاى آنها تغيير نمى كند و موهايشان ژوليده نمى شود، گويا روغن زده اند.
سپس آهنگ چشمه ديگر مى كنند و از آن مى نوشند. آن گاه آنچه از نجاست و پليدى در دل هاى آنهاست، از بين مى رود».
الإمام عليّ عليه السلام:نَظَرَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله إِلَى امرَأَةٍ رَمصاءَ العَينَينِ، فَقالَ: أما إنَّهُ لا يَدخُلُ الجَنَّةَ رَمصاءُ العَينَينِ. فَبَكَت، وقالَت: يا رَسولَ اللّهِ، وَإنّي لَفِي النّارِ؟ فَقالَ: لا، ولكِن لا تَدخُلينَ الجَنَّةَ عَلى مِثلِ صورَتِكِ هذِهِ.
ثُمَّ قالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: لا يَدخُلُ الجَنَّةَ الأَعوَرُ وَالأَعمى. عَلى هَذَا المَعنى. ۱
امام على عليه السلام:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله زنى چركين چشم را ديد. فرمود: «زنانِ چركين چشم، به بهشت نمى روند».
زن گريست و گفت: اى پبامبر خدا! پس من به جهنّم مى روم؟
فرمود: «نه؛ بلكه با چنين چهره اى كه دارى، وارد بهشت نمى شوى».
سپس فرمود: «يكْ چشم و كور نيز به بهشت نمى روند»، به همين معنا [كه گفته شد].
۱.النوادر للراوندي: ص 107 ح 84، الجعفريّات: ص 191 كلاهما عن الإمام الكاظم عن آبائه عليهم السلام، بحار الأنوار: ج 16 ص 299 ح 4.