پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه دل از دنيا بر كَنَد، خداوند متعال او را دانش مى آموزد، بى آن كه از كسى بياموزد، و هدايتش مى كند، بى آن كه كسى به هدايت او بپردازد، و او را بصيرت مى بخشد و كوردلى را از او مى زدايد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه مردى را ديديد كه «زهد در دنيا» و «كم گويى» به او عطا شده است، به وى نزديك شويد؛ چرا كه چنين شخصى، حكمت مى افشاند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چشيدن شيرينى ايمان، بر دل هاى شما حرام است، مگر آن گاه كه دل هايتان نسبت به دنيا زهد ورزند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه به دنيا بى رغبت شود، سختى ها بر او آسان مى گردند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همنشينانِ خداوند در فرداى قيامت، آنان اند كه در دنيا زاهدند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در اندرز به مردى ـ: نسبت به دنيا زهد بورز تا خداوند عز و جل تو را دوست بدارد، و نسبت به آنچه مردم دارند، زهد بورز تا مردم دوستت بدارند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ بنده اى نيست كه دنيا را وا نهد، مگر آن كه پيوسته در دنيا و آخرت، عزّتمند است و تا زمانى كه بر آن حال است، هيبت او در دل مردم خواهد بود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند ـ تبارك و تعالى ـ با موسى عليه السلام به نجوا پرداخت و از جمله نجواهايش اين بود كه گفت: «اى موسى!. من بهشت خويش را تقديم كسانى مى كنم كه در دنيا زهد ورزيده اند، تا در هر كجاى آن كه مى خواهند، ساكن شوند».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه دل از دنيا بر كَنَد، خداوند متعال او را دانش مى آموزد، بى آن كه از كسى بياموزد، و هدايتش مى كند، بى آن كه كسى به هدايت او بپردازد، و او را بصيرت مى بخشد و كوردلى را از او مى زدايد.

حلية الأولياءـ به نقل از حسن ـ: روزى، پيامبر صلى الله عليه و آله به نزد اصحابش آمد و فرمود: «آيا در ميان شما كسى هست كه بخواهد خداوند، او را بى آموختن، دانش عطا كند و بدون هدايتگرى، هدايت كند؟ آيا در ميان شما كسى هست كه بخواهد خداوند، كوردلى را از او ببرد و بينايش گردانَد؟ بدانيد كه هر كس به دنيا راغب شود و آرزويش را در دنيا دور و دراز كند، خداوند به همان اندازه، دلش را كور مى گرداند، و هر كس به دنيا زهد بورزد و آرزويش را در دنيا كوتاه كند، خداوند او را بى آموختن، دانش عطا مى كند و بدون هدايتگرى، هدايتش مى كند».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه مردى را ديديد كه «زهد در دنيا» و «كم گويى» به او عطا شده است، به وى نزديك شويد؛ چرا كه چنين شخصى، حكمت مى افشاند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارش به ابو ذر ـ: اى ابو ذر! هيچ بنده اى در دنيا زهد نمى ورزد، مگر آن كه خداوند، حكمت را در دلش ثابت مى گردانَد و زبانش را بدان گويا مى سازد، عيب هاى دنيا و درد و درمان آن را به وى مى شناساند و او را سالم، از دنيا به سراى سلامت (بهشت) مى برد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اوّلِ اين امّت، با «زهد» و «يقين» ساخته شد و آخر آن، با «بخل» و «آرزو» نابود مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چشيدن شيرينى ايمان، بر دل هاى شما حرام است، مگر آن گاه كه دل هايتان نسبت به دنيا زهد ورزند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آدمى، شيرينى ايمان را در دلش نمى يابد، مگر آن گاه كه باكى نداشته باشد كه دنيا را چه كسى مى خورَد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دل بر كندن از دنيا، جان و تن را آسوده مى سازد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به راستى كه در زهد، آسايشى هست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چون خداوند عز و جل دنيا را آفريد، فرمانش داد كه از او اطاعت كند و دنيا از خداوندگارش اطاعت كرد. پس به دنيا فرمود: «با كسى كه تو را مى جويد، ناسازگارى كن، و با كسى كه با تو ناسازگارى مى كند، سازگار باش». پس دنيا، بر اين دستورى است كه خدا به او داد و خداوند، آن را بر همين سرشت.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند به دنيا وحى فرمود كه: «هر كه مرا خدمت مى كند، خدمتش كن، و هر كه تو را خدمت مى كند، به رنجَش بيفكن».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل به دنيا وحى كرد كه: «آن را كه به خدمت تو در مى آيد، به رنج افكن، و آن را كه دست از تو مى شويد، خدمت كن».