پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به حسن، هيبت و بردبارى مى بخشم و به حسين جود و مهربانى.

كنز العمّال:از زينب دختر ابو رافع، درباره فاطمه دخت پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نقل شده است كه وقتى پدر بزرگوارش در بيمارى اى كه به فوت آن حضرت انجاميد، افتاده بود، حسن و حسين را خدمت آن حضرت برد و عرض كرد: اى رسول خدا! آيا براى اين دو، چيزى به ارث مى گذارى؟ پيامبر فرمود: هيبت و آقايى خود را به حسن دادم و دليرى وجودم را به حسين.

بحار الأنوارـ به نقل از ابن شهر آشوب ـ: دليل بر امامت حسنين، نصّ پيامبر صلى الله عليه و آله بر امامت دوازده امام است كه هر دو فرقه و دسته مخالف و جدا از هم آن را روايت كرده اند. دليل ديگر بر امامت آن دو بزرگوار اين است كه آمدند و ادّعاى امامت كردند و در زمان آنان كسى جز معاويه و يزيد چنين ادّعايى نداشت كه آنها هم فسق و بلكه كفرشان ثابت است. پس، لازم مى آيد كه امامت تنها از آنِ حسن و حسين باشد. اجماع اهل بيت عليهم السلام نيز دليل است؛ زيرا آنان بر امامت حسنين اجماع دارند و اجماع ايشان حجّت است. همچنين دليل ديگر، اين خبر مشهور است كه على عليه السلام فرمود: اين دو فرزند من امام هستند، چه برخيزند و چه بنشينند.