امام على عليه السلامـ آن گاه كه از او پرسيده شد كه: عدل و بخشش، كدام يك برترند؟ ـ: عدالت، كارها را به جاى خود مى نهد [و نظم اجتماعى و اقتصادى كامل فراهم مى كند]، ولى بخشش، آنها را از همان راهى كه بايد، بيرون مى بَرَد. عدالت، راهبرى فراگير است، و بخشش، حالتى ويژه. [از اين رو]عدالت، گرامى ترين و برترينِ آن دو است.

امام على عليه السلام:آن كه به عدالتْ رفتار كند، خداوند، از دولتش پاسدارى كند.

امام على عليه السلام:عدالت پيشه كن تا حكومتدارى كنى.

امام على عليه السلام:عدالت پيشه كن تا حكم برانى.

امام على عليه السلام:هيچ چيز مانند عدالت از دولت ها پاسدارى نكرده است.

امام على عليه السلام:هيچ چيز به اندازه رفتار عادلانه از دولت ها پاسدارى نمى كند.

امام على عليه السلام:دولت عادل، پايدار است.

امام على عليه السلام:عدالت پيشه ساز، تا اقتدارت استمرار يابد.

امام على عليه السلام:پايدارى مملكت، در عدالت است.

امام على عليه السلام:فرمانبرى [از حاكمان]، سپر شهروندان است، و عدالت، سپر دولت ها.

امام على عليه السلام:پايدارى دولت ها، در به پا داشتن سنّت هاى عادلانه است.

امام على عليه السلام:عدالت پيشگى، پيروى از سنّت هاى الهى و [سبب]پايدارى دولت هاست.

امام على عليه السلام:آن كه در حكومتش عدالت ورزد، از ياوران، بى نياز گردد.

امام على عليه السلام:عدالت پيشگى، استوارى شهروندان است.

امام على عليه السلام:عدالت پيشگى، [مايه] استوارى مردمان است.

امام على عليه السلام:نيكىِ عدالت، سامانده مردمان است.

امام على عليه السلام:عدالت پيشگى، سامانده حكمرانى است.

امام على عليه السلام:خداوندِ سبحان، عدالت را استوارى مردم، پاكى از ستم ها و گناهان، و سبب تحقّق و اجراى اسلام، قرار داد.

امام على عليه السلام:هرگاه شهروندان، حقوق زمامدار را به جا آورند و زمامدار، حقوق شهروندان را به جا آورد، حق در ميان آنان، عزيز گردد، و آيين ديندارى بر پا شود، و نشانه هاى عدالت، استوار گردد، و سنّت ها بر روش درست، جارى شوند، و در پرتو آن، زمانه به صلاح گرايد، و بقاى دولت، جاى اميدوارى باشد، و آرزوهاى دشمنان، به نااميدى گرايد.

امام على عليه السلام:عدالت، نيرومندترين بنيان است.