نتایج جستجو برای «آگاهی های دینی»: ۲۵ حدیث
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:مَن دَخَلَ في هذا الدّينِ بِالرِّجالِ أخرَجَهُ مِنهُ الرِّجالُ كما أدخَلُوهُ فيهِ، وَمَن دَخَلَ فيهِ بِالكِتابِ وَالسُّنَّةِ زالَتِ الجِبالُ قَبلَ أن يَزولَ. ۱
امام صادق عليه السلام:هر كه از طريق شخصيت گرايى به اين دين در آيد، همان شخصيتها، چنان كه او را به آن در آوردند، از آن خارج سازند و كسى كه از طريق كتاب و سنّت به اين دين گرايش يابد، كوهها بجنبند و او نجنبد [و در عقيده و دينش متزلزل نشود].
۱.بحارالأنوار: 2 / 105 / 67.
عنـه عليه السلام:مَن عَرَفَ دينَهُ مِن كِتابِ اللّهِ عز و جل زالَتِ الجِبالُ قَبلَ أن يَزولَ، وَمَن دَخَلَ في أمرٍ بِجَهلٍ خَرَجَ مِنهُ بِجَهلٍ. ۱
امام صادق عليه السلام:كسى كه دينش را از طريق كتاب خداى عز و جلبشناسد، اگر كوهها از جاى خود بجنبند، او در دين خود متزلزل نشود وكسى كه ندانسته عقيده اى را بپذيرد، ندانسته هم از آن خارج شود.
۱.بحارالأنوار: 23 / 103 / 11.
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:إذَا التَبَسَت عَلَيكُمُ الفِتَنُ كَقِطَعِ اللَّيلِ المُظلِمِ فعَلَيكُم بِالقُرآنِ؛ فَإنَّهُ شافِعٌ مُشفَّعٌ وَماحِلٌ مُصَدَّقٌ، وَمَن جَعَلَهُ أمامَهُ قادَهُ إلَى الجَنَّةِ، وَمَن جَعَلَهُ خَلفَه ساقَهُ إلَى النارِ، وَهُوَ الدَّليلُ يَدُلُّ عَلى خَيرِ سَبيلٍ، وَهُوَ كِتابٌ فيهِ تَفصيلٌ وَبَيانٌ وَتَحصيلٌ، وَهُوَ الفَصلُ لَيسَ بِالهَزلِ، وَلَهُ ظَهرٌ وَبَطنٌ؛ فَظاهِرُهُ حُكمٌ وَباطِنُهُ عِلمٌ، ظاهِرُهُ أنيقٌ وَباطِنُهُ عَميقٌ، لَهُ نُجومٌ وَعَلى نُجُومِهِ نُجومٌ، لا تُحصى عَجائِبُهُ وَلا تَبلى غَرائِبُهُ، فيهِ مَصابيحُ الهُدى وَمَنارُ الحِكمَةِ وَدَليلٌ عَلَى المَعرِفَةِ لِمَن عَرَفَ الصِّفَةَ، فَليَجلُ جالٍ بَصَرَهُ وَليُبلِغِ الصِّفَةَ نَظَرَهُ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هرگاه فتنه ها و آشوبها چون پاره هاى شبِ تار، شما را فراگرفت، به قرآن روى آوريد؛ زيرا قرآن، شفيعى است كه شفاعتش پذيرفته است و گزارشگر بديهاست كه گفته اش [درباره آن كس كه بدان عمل نكرده] مورد تصديق است. هر كس آن را رهبر خود سازد، او را به بهشت مى برد و هركس آن را پشت سر اندازد، او را به دوزخ راند. قرآن، راهنمايى است كه به بهترين راه، ره نمايد، و كتابى است كه تفصيل و بيان [حقايق] و تحصيل [مقاصد] در آن است، و آن است جداكننده [حقّ و باطل]، و شوخى و لغو نيست؛ ظاهرى دارد و باطنى، كه ظاهرش حُكم است و باطنش علم. ظاهرش خرّم و زيباست و باطنش ژرف و ناپيدا. ستارگانى دارد و ستارگانش نيز ستارگانى. شگفتيهايش به شماره نيايند و غرايبش كهنه نشوند. در آن است چراغهاى هدايت و

۱.الكافي: 2 / 599 / 2.
عنه صلى الله عليه و آله:مَن أعطاهُ اللّهُ حِفظَ كِتابِهِ فَظَنَّ أنَّ أحَدا اُعطِيَ أفضَلَ مِمّا اُعطِيَ فقد غَمَطَ أفضَلَ النِّعمَةِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس كه خدا نعمت حفظ كتاب خود را به او عطا كند و گمان كند كه به ديگرى نعمتى بزرگ تر از اين نعمتِ او داده شده است، بى گمان، نسبت به بزرگ ترين نعمت، ناسپاسى كرده است.
۱.كنز العمّال: 1 / 518 / 2317.
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:الحافِظُ للقُرآنِ العامِلُ بِهِ مَعَ السَّفَرَةِ الكِرامِ البَرَرَةِ. ۱
امام صادق عليه السلام:حافظ قرآن كه به آن عمل كند، همراهِ فرشتگان پيغام آورِ بزرگوار و نيكوكار است.
۱.الكافي: 2 / 603 / 2.
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:مَن حَمَلَ مِن اُمَّتي أربَعينَ حَديثا بَعثَهُ اللّهُ يَومَ القِيامَةِ فَقيها عالِما. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس از امّت من كه چهل حديثْ از حفظ داشته باشد، خداوند در روز رستاخيز، او را دين شناسى عالم برانگيزد.
۱.كنز العمّال: 10 / 158 / 28818.
عنه صلى الله عليه و آله:مَن تَعلَّمَ حَديثَينِ اثنَينِ يَنفَعُ بِهِما نَفسَهُ، أو يُعَلِّمُهُما غَيرَهُ فيَنتَفِعُ بهِما، كانَ خَيرا مِن عِبادَةِ سِتّينَ سَنَةً. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هركس دو حديث سودمند بياموزد يا آنها را به ديگرى آموزش دهد كه از آن دو حديث، بهره مند شود، اين كار بهتر از شصت سال عبادت است.
۱.بحارالأنوار: 2 / 152 / 44.
عنه صلى الله عليه و آله:تَذاكَروا وَتَلاقوا وَتَحَدَّثوا؛ فَإنَّ الحَديثَ جِلاءٌ لِلقُلوبِ، إنَّ القُلوبَ لَتَرينُ كما يَرينُ السَّيفُ، جِلاؤها الحَديثُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:با يكديگر مذاكره [ى علمى] و ملاقات كنيد و حديث بگوييد؛ زيرا حديث، دلها را صيقل مى دهد. همانا دلها همچون شمشير، زنگار مى گيرند و صيقل دهنده آنها حديث است.
۱.الكافي: 1 / 41 / 8.
الإمامُ الباقرُ عليه السلام:إنَّ حَديثَنا يُحيِي القُلوبَ. ۱
امام باقر عليه السلام:همانا حديث ما، دلها را زنده مى كند.
۱.بحارالأنوار: 2 / 144 / 5.
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:اعرِفُوا مَنازِلَ النّاسِ مِنّا عَلى قَدرِ رِواياتِهم عَنّا. ۱
امام صادق عليه السلام:جايگاه مردمْ نزد ما را از اندازه رواياتى كه از ما نقل مى كنند، بشناسيد.
۱.بحارالأنوار: 2 / 150 / 24.
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:لَيسَ يَقومُ بِدينِ اللّهِ عز و جل إلاّ مَن حاطَهُ مِن جَميعِ جَوانِبِهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:تنها آن كس مى تواند براى [يارى] دين خداوند عز و جل قيام كند كه از همه سو به آن، احاطه داشته باشد.
۱.شرح الاخبار: 2 / 389.
عنـه صلى الله عليه و آله:إنَّ دينَ اللّهِ عز و جل لَن يَنصُرَهُ إلاّ مَن حاطَهُ مِن جَميعِ جَوانِبِهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دين خداى عز و جل را هرگز يارى نمى رساند، مگر كسى كه از همه سو آن را احاطه كند.
۱.الفردوس: 1 / 234 / 897.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:إنّما المُستَحفِظونَ لِدينِ اللّهِ هُمُ الّذينَ أقاموا الدّينَ وَنَصَروهُ، وَحاطوهُ مِن جَميعِ جَوانِبِهِ، وَحَفِظوهُ عَلى عِبادِ اللّهِ وَرَعَوهُ. ۱
امام على عليه السلام:نگهبانان دين خدا، همانان اند كه دين را بر پا داشتند و يارى اش كردند و از همه سو، آن را در ميان گرفتند و آن را براى بندگان خدا، نگه داشتند و آن را پاس داشتند و رعايت كردند.
۱.غرر الحكم: 3912.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:التَّيَقُّظُ في الدّينِ نِعمَةٌ عَلى مَن رُزِقَهُ. ۱
امام على عليه السلام:بيدارى در دين، نعمتى است بر آن كه روزى اش شده است.
۱.غرر الحكم: 2058.
عنه عليه السلام:عِبادَ اللّهِ اُوصيكُم بِتَقوَى اللّهِ فَإنَّها حَقُّ اللّهِ عَلَيكُم، وَالموجِبَةُ عَلَى اللّهِ حَقَّكُم، وَأن تَستَعينوا عَلَيها بِاللّهِ وَتَستَعينوا بِها عَلَى اللّهِ. فَإنَّ التَّقوى في اليَومِ الحِرزُ وَالجُنَّةُ، وَفي غَدٍ الطَّريقُ إلَى الجَنَّةِ. مَسلَكُها واضِحٌ، وَسالِكُها رابِحٌ، وَمُستَودَعُها حافِظٌ. لَم تَبرَح عارِضَةً نَفسَها عَلَى الاُمَمِ الماضينَ مِنكم، وَالغابِرينَ لِحاجَتِهِم إلَيها غَداً إذا أعادَ اللّهُ ما أبدى، وَأخَذَ ما أعطى، وَسَألَ عَمّا أسدى. فَما أقَلَّ مَن قَبِلَها وحَمَلَها حَقَّ حَملِها. اُولئِكَ الأقَلّونَ عَدَداً، وَهُم أهلُ صِفَةِ اللّهِ سُبحانَهُ إذ يَقولُ: «وَ قَلِيلٌ مِّنْ عِبَادِىَ الشَّكُورُ». ۱ فَأهطِعوا بِأسماعِكُم إلَيها،

امام على عليه السلام:اى بندگانِ خدا! شما را به تقواى الهى سفارش مى كنم؛ زيرا اين كار، حقّ خداست بر شما، و موجب حقّ شما بر خدا مى شود. و به شما سفارش مى كنم كه در راه تقوا، از خدا كمك بخواهيد و به وسيله آن، براى گزاردن حقّ خدا يارى طلبيد؛ زيرا پرهيزگارى، امروزْ پناهگاه و سِپَر است و در فردا، راهى به سوىِ بهشت است. راهِ آن، روشن است و رونده در اين راه، بهره ور و امانتدار آن (يعنى خداى بزرگ)، حافظ و نگهدار. تقوا، همواره خود را بر مردم گذشته و حال، نشان داده است؛ زيرا آنان در فرداى قيامت، به آن نياز دارند؛ فردايى كه خداوند بزرگ، آنچه را پديد آورده است، باز مى گردانَد و آنچه را بخشيده است، باز مى گيرد و از آنچه عطا فرموده است، سؤال مى كند. پس چه بس اندك اند كسانى كه تقوا را پذيرفته اند و به

۱.سبأ: 13.
۲.نهج البلاغة: الخطبة 191.
عنه عليه السلام:ـ عَزَّت آلاؤُهُ ـوَما بَرِحَ للّهِ فِي البُرهَةِ بَعدَ البُرهَةِ وَفي أزمانِ الفَتَراتِ، عِبادٌ ناجاهُم في فِكرِهِم، وَكَلَّمَهُم في ذاتِ عُقولِهِم، فَاستَصبَحوا بِنورِ يَقَظَةٍ فِي الأبصارِ وَالأسماعِ وَالأفئِدَةِ، يُذَكِّرونَ بِأيَّامِ اللّهِ، ويُخَوِّفونَ مَقامَهُ بِمَنزِلَةِ الأدِلَّةِ فِي الفَلَواتِ، مَن أخَذَ القَصدَ حَمِدوا إلَيهِ طَريقَهُ وَبَشَّروهُ بِالنَّجاةِ، وَمَن أخَذَ يَميناً وَشِمالاً ذَمّوا إلَيهِ الطَّريقَ، وَحَذَّروهُ مِنَ الهَلَكَةِ، وَكانوا كَذلِكَ مَصابيحَ تِلكَ الظُّلُماتِ وأدِلَّةَ تِلكَ الشُّبُهاتِ. ۱

امام على عليه السلام:ـ كه نعمتها و بخششهايش بى شمار است ـو همواره خداوند را در دورانى از روزگار، پس از روزگارى ديگر و در زمانى ميان آمدن دو پيامبر، بندگانى است كه از راه انديشه، با آنان در راز است و از طريق خِرد، با آنان دمساز. و آنان، چراغ هدايت را به نور بيدارى برافروختند كه در گوشها و چشمها و دلها فروزان ساختند. ايّام اللّه را به ياد مردم مى آورند و آنان را از عظمت و بزرگوارى او مى ترسانند. اينان، همچون نشانه هاى بيابانها هستند. كسى كه راه ميانه را در پيش گيرد، او را مى ستايند و به نجات و رستگارى اش بشارت مى دهند؛ و كسى را كه به راست و چپ متمايل شود، از راهى كه در پيش گرفته است، نكوهش مى كنند و او را از هلاكت، برحذر مى دارند؛ و آنان، چراغهايى در دلِ تاريكى ها و راهنمايانى در ميان شب ا

۱.نهج البلاغة: الخطبة 222.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:مَن أسهَرَ عَينَ فِكرَتِهِ بَلَغَ كُنهَ هِمَّتِهِ. ۱
امام على عليه السلام:هر كه ديده انديشه خود را پيوسته بيدار نگه دارد، به اوج خواست خويش دست مى يابد.
۱.غرر الحكم: 8784.
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:كانَ أكثَرُ عِبادَةِ أبي ذَرٍّ رحمه الله خَصلَتَينِ: التَّفَكُّرَ وَالاِعتِبارَ. ۱
امام صادق عليه السلام:بيشترين عبادت ابوذر ـ رحمت خدا بر او باد ـ دو چيز بود: انديشيدن و پند گرفتن.
۱.الخصال: 42 / 33.
الإمامُ الرِّضا عليه السلام:لَيسَ العِبادَةُ كَثرَةَ الصَّلاةِ وَالصَّومِ، إنّما العِبادَةُ التَّفَكُّرُ في أمرِ اللّهِ عز و جل. ۱
امام رضا عليه السلام:عبادت، بسيارى نماز و روزه نيست؛ بلكه عبادت، انديشيدن در كار خداى عز و جل است.
۱.الكافي: 2 / 55 / 4.
تنبيه الخواطر عن اُمِّ أبي ذَرٍّ ـ وَقَد سُئِلَت عَن عِبادَةِ أبي ذَرٍّ ـ:كانَ نَهارَهُ أجمَعَ يَتَفَكَّرُ في ناحِيَةٍ عَنِ الناسِ. ۱
تنبيه الخواطر:از مادر ابوذر، درباره عبادت او سؤال شد. گفت: تمام روز را از مردم كناره مى گرفت و به انديشيدن مى پرداخت.
۱.تنبيه الخواطر: 1 / 250.
نمایش ۱ تا ۲۰ از ۲۵