باب نادر

1 حدیث
عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ حَمَّادِ بْنِ عِيسى، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عُمَرَ الْيَمَانِيِّ، عَنِ ابْنِ أُذَيْنَةَ، عَنْ أَبَانِ بْنِ أَبِي عَيَّاشٍ، عَنْ سُلَيْمِ بْنِ قَيْسٍ، قَالَ: سَمِعْتُ عَلِيّاً صَلَوَاتُ اللّهِ عَلَيْهِ يَقُولُ وَ أَتَاهُ رَجُلٌ، فَقَالَ لَهُ: مَا أَدْنى مَا يَكُونُ بِهِ الْعَبْدُ مُؤْمِناً، وَ أَدْنى مَا يَكُونُ بِهِ الْعَبْدُ كَافِراً، وَ أَدْنى مَا يَكُونُ بِهِ الْعَبْدُ ضَالًا؟ فَقَالَ لَهُ:«قَدْ سَأَلْتَ فَافْهَمِ الْجَوَابَ: أَمَّا أَدْنى مَا يَكُونُ بِهِ الْعَبْدُ مُؤْمِناً: أَنْ يُعَرِّفَهُ اللّهُ ـ تَبَارَكَ وَ تَعَالى ـ نَفْسَهُ، فَيُقِرَّ لَهُ بِالطَّاعَةِ، وَ يُعَرِّفَهُ نَبِيَّهُ صلى الله عليه و آله، فَيُقِرَّ لَهُ بِالطَّاعَةِ،

على بن ابراهيم، از پدرش، از حمّاد بن عيسى، از ابراهيم بن عمر يمانى، از ابن اذينه، از ابان بن ابى عيّاش، از سليم بن قيس روايت كرده است كه گفت: شنيدم از على عليه السلام كه مى فرمود، و حال آنكه مردى به خدمتش آمده و به آن حضرت عرض كرده بود كه: چيست كمتر چيزى كه بنده به واسطه آن مؤمن مى باشد؟ و كمتر چيزى كه بنده به آن كافر مى باشد؟ و كمتر چيزى كه بنده به آن گمراه مى باشد؟ حضرت به آن مرد فرمود كه:«سؤال كردى؟ پس جواب را بفهم. امّا كمتر چيزى كه بنده به آن مؤمن مى باشد، آن است كه خداى ـ تبارك و تعالى ـ، خود را به او بشناساند. پس او از براى آن جناب، به طاعت اقرار كند، و پيغمبر صلى الله عليه و آله خود را به او بشناساند. پس او از براى آن حضرت، به طاعت اقرار كند، و به او بشناساند امام او را، و حجّت

۱.نساء، 59؛ اى مؤمنان، از خدا، پيامبرش و اختياردارانتان پيروى كنيد.