حدیث دربارهبابى كه در آن نكته ها و نتفه ها است از قرآن كه از نزد خدا فرود آمده
مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيى، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسى، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ سَيْفٍ، عَنْ أَخِيهِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي حَمْزَةَ، عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عليه السلام فِي قَوْلِهِ تَعَالى: «إِنَّكُمْ لَفِي قَوْلٍ مُخْتَلِفٍ» قَالَ: «فِي أَمْرِ الْوَلَايَةِ» «يُؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ أُفِكَ» قَالَ:«مَنْ أُفِكَ عَنِ الْوَلَايَةِ، أُفِكَ عَنِ الْجَنَّةِ».
محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از حسن بن سيف، از برادرش، از پدرش، از ابو حمزه، از امام محمدباقر عليه السلام در قول خدا چنين روايت كرده است:« «إِنَّكُمْ لَفِى قَوْلٍ مُّخْتَلِفٍ» فى أمر الولاية «يُؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ أُفِكَ» ۱، يعنى: به درستى كه شما هر آينه در گفتار، مختلف و در هم رفته و پريشانيد [در امر ولايت]كه گردانيده مى شود از آن كسى كه گردانيده شده است». و حضرت فرمود كه: «هر كه گردانيده شد از ولايت، از بهشت گردانيده شده است» (و بعضى از مفسرين، مرجع ضمير عنه را حق گرفته اند كه اختلاف، بر آن دلالت مى كند، و غير از اين نيز گفته اند).
۱.ذاريات، 8 ـ 9.