حَسن بَصرى

شرح نهج البلاغة:اَبان بن عيّاش نقل كرده است كه از حسن بصرى درباره على عليه السلام پرسيدم. گفت: درباره او چه بگويم؟ سابقه، فضل، دانش، حكمت، دين شناسى، نظر، صحابى بودن، دليرى، درگيرى، زهد، داورى و خويشاوندى از آن اوست. على در كارش بلند مرتبه بود. خداوند، على را بيامرزد و بر او درود فرستد. گفتم: اى ابو سعيد! آيا بر غير پيامبر صلوات و درود مى فرستى؟ گفت: هر گاه ياد مسلمانان كردى، بر آنان رحمت بفرست و بر پيامبر و خاندانش درود فرست، و على، بهترينِ خاندان او بود. گفتم: آيا او از حمزه و جعفر، بهتر بود؟ گفت: آرى. گفتم: از فاطمه و پسرانش بهتر بود؟ گفت: آرى. سوگند به خدا، او بهترينِ همه آل محمد صلى الله عليه و آله بود. چه كسى در اين كه او بهترينِ آنان بود، ترديد دارد، حالْ آن كه پيامبر

الأمالى، صدوقـ به نقل از سعد، از حسن بصرى ـ: به وى خبر رسيد كه كسى مى پندارد وى بر على عليه السلام خُرده گيرى مى كند. روزى بين يارانش به پا ايستاد و گفت: تصميم گرفتم درِ خانه ام را ببندم و از خانه خارج نشوم تا مرگم فرا رسد. به من خبر رسيده كه از بينِ شما كسى مى پندارد كه من بر بهترين فرد پس از پيامبرمان، انيس و هم نشين او، گشاينده غم او در سختى ها، و رزم آورِ دليران در روز درگيرى، خُرده گيرى مى كنم. مردى از نزد شما رفته كه قرآن را خوانده و آن را بزرگ داشته است؛ دانش را گرفته و افزوده، به شدّت [و قدرت]، دست يافته و آن را در فرمان بردارى از خدايش به كار گرفته است؛ بر رنجِ جنگ، صبور و در سختى ها و گرفتارى ها شاكر بوده است؛ به كتاب پروردگارش عمل كرده است و خيرخواه پيامبر صلى الله عليه و آله