لباسِ خوارى

تاريخ الطبرىـ به نقل از حميد بن مسلم ـ: چون حسين عليه السلام با سه يا چهار نفر تنها ماند، شلوار يمانى محكمش را ـ كه چشم را خيره مى كرد ـ خواست تا زير لباسش بپوشد و آن را پاره پاره و رشته رشته كرد تا پس از شهادتش به غارت نبرند. يكى از ياران او گفت: كاش زير آن، شلوارك مى پوشيدى! فرمود: «شلوارك، لباسِ خوارى است و براى من، شايسته نيست كه آن را بپوشم». امّا هنگامى كه به شهادت رسيد، بحر بن كعب، آن را از [تن] ايشان در آورد و ايشان را بى لباس، رها كرد.

المعجم الكبيرـ به نقل از ابن ابى ليلى ـ: هنگامى كه حسين بن على عليه السلام احساس كرد شهيد مى شود، فرمود: «لباسى كه كسى به آن رغبت نكند، برايم بياوريد كه زير پوششم بگذارم تا مرا بى لباس نكنند». به ايشان گفته شد: شلوارك؟ فرمود: «نه. اين، لباس كسى است كه مُهر خوارى بر او زده اند». پس لباسى گرفت و آن را پاره كرد و زير لباسش قرار داد؛ امّا چون به شهادت رسيد، او را بى لباس، رها كردند.