آيه «وَ شَاهِدٍ وَمَشْهُودٍ»
1 حدیث
المعجم الأوسط عن زيد بن أسلم عن الحسين بن عليّ عليهماالسلامـ في قَولِهِ تَعالى: «وَ شَاهِدٍ وَمَشْهُودٍ» ۱ ـ: الشّاهِدُ: جَدّي رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله، وَالمَشهودُ: يَومُ القِيامَةِ. ثُمَّ تَلا هذِهِ الآيَةَ: «إِنَّـآ أَرْسَلْنَـكَ شَاهِدًا وَ مُبَشِّرًا وَ نَذِيرًا» ۲، ثُمَّ تَلا: «ذَ لِكَ يَوْمٌ مَّجْمُوعٌ لَّهُ النَّاسُ وَ ذَ لِكَ يَوْمٌ مَّشْهُودٌ» ۳. ۴
المعجم الأوسطـ به نقل از زيد بن اَسلَم ـ: حسين بن على عليه السلام، درباره سخن خداى متعال: «وَ شَاهِدٍ وَمَشْهُودٍ» ، فرمود: شاهد، جدّم پيامبر خدا صلى الله عليه و آله است و مشهود، روز قيامت». آن گاه، اين آيه را تلاوت كرد: «ما تو را شاهد و بشارت دهنده و هشدار دهنده فرستاديم» .
سپس [اين آيه را] تلاوت كرد: «آن روزى است كه مردم براى آن گِرد مى آيند و آن، روز مشهود است» ».
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعلم و حکمتتفسیر یا تاویل برخی آیات +1 مورد دیگر