هديه روزه دار

الخصال:ابا عبد اللّه حسين بن على عليه السلام چون روزه مى گرفت، خود را با عطر، خوش بو مى كرد و مى فرمود: «بوى خوش، هديه روزه دار [به ديگران] است».

نزهة الناظر:يكى از ياران حسين عليه السلام، ايشان را با گروهى دعوت كرد. آنان غذا خوردند؛ امّا حسين عليه السلام نخورد. به ايشان گفته شد: چرا نمى خورى؟ فرمود: «من، روزه دارم؛ امّا تُحفه (هديه) روزه دار را مى پذيرم». گفته شد: تحفه روزه دار چيست؟ فرمود: «روغن (براى پوست و مو) و مِجَمر (براى بخور و بوى خوش)».