گريه آدم عليه السلام

بحار الأنوار:مؤلّف الدرّ الثمين ۴ در تفسير اين سخن خداوند متعال: «آدم از پروردگارش كلماتى را دريافت كرد» روايت كرده است كه: آدم، ساق عرش و نام هاى پيامبر صلى الله عليه و آله و امامان عليهم السلام را ديد و جبرئيل، او را تلقين داد و گفت: بگو: اى حميد! به حقّ محمّد؛ اى عالى! به حقّ على؛ اى فاطر! به حقّ فاطمه؛ اى محسن! به حقّ حسن و حسين، و از توست احسان. زمانى كه [جبرئيل،] حسين عليه السلام را ياد كرد، اشك هاى آدم، جارى شد و دلش خاشع گرديد و فرمود: اى برادرم، جبرئيل! در يادكرد پنجمين نفر، دلم شكست و اشكم جارى شد. جبرئيل گفت: اين، فرزند توست كه به مصيبتى گرفتار مى آيد كه ديگر مصيبت ها در برابر آن، ناچيزند. فرمود: اى برادرم! آن مصيبت چيست؟ گفت: تشنه و غريب و تك و تنها و بى يار و ياور،