قاتل حبيب بن مُظاهر
1 حدیث
تاريخ الطبري عن حميد بن مسلم:قاتَلَ [حَبيبٌ] قِتالاً شَديداً، فَحَمَلَ عَلَيهِ رَجُلٌ مِن بَني تَميمٍ، فَضَرَبَهُ [حَبيبٌ]بِالسَّيفِ عَلى رَأسِهِ، فَقَتَلَهُ. وحَمَلَ عَلَيهِ آخَرُ مِن بَني تَميمٍ، فَطَعَنَهُ فَوَقَعَ، فَذَهَبَ لِيَقومَ، فَضَرَبَهُ الحُصَينُ بنُ تَميمٍ عَلى رَأسِهِ بِالسَّيفِ فَوَقَعَ، ونَزَلَ إلَيهِ التَّميمِيُّ، فَاحتَزَّ رَأسَهُ، فَقالَ لَهُ الحُصَينُ: إنّي لَشَريكُكَ في قَتلِهِ، فَقالَ الآخَرُ: وَاللّهِ، ما قَتَلَهُ غَيري. فَلَمّا رَجَعوا إلَى الكوفَةِ أخَذَ الآخَرُ رَأسَ حَبيبٍ، فَعَلَّقَهُ في لَبانِ فَرَسِهِ، ثُمَّ أقبَلَ بِهِ إلَى ابنِ زِيادٍ فِي القَصرِ، فَبَصُرَ بِهِ ابنُهُ القاسِمُ بنُ حَبيبٍ، وهُوَ يَومَئِذٍ قَد راهَقَ، فَأَقبَلَ مَعَ الفارِسِ لا يُفارِقُهُ،
تاريخ الطبرىـ به نقل از حُمَيد بن مسلم ـ: حبيب، جنگ سختى كرد. مردى از بنى تميم، بر او تاخت و حبيب بر سر او شمشيرى زد و او را كُشت.
مردى ديگر از بنى تميم، بر حبيب، يورش آورد و او را با نيزه زد و او [بر زمين] افتاد. حبيب خواست بلند شود كه حُصَين بن تميم، شمشيرى بر سرش زد و او بار ديگر [بر زمين]افتاد. آن گاه مرد تميمى، روى حبيب نشست و سرش را بُريد.
حُصَين به مرد تميمى گفت: من نيز در كشتن او سهم دارم!
مرد تميمى گفت: به خدا سوگند، جز من، كسى او را نكُشت. و وقتى به كوفه برگشتند، آن مرد تميمى، سرِ حبيب را گرفت و بر سينه اسبش آويخت و با آن به سمت كاخ ابن زياد، رو آورد.
قاسم، پسر حبيب ـ كه آن روز، جوانكى بود ـ، آن را ديد و با آن سوار، همراه شد و از او جدا نمى شد و هر گاه وارد كاخ مى شد، او