حدیث دربارهشِمْر

دانشنامه امام حسین(ع) ج ۷، ص ۲۶۶، ح ۱۹۸۱

امام علی علیه‌السلام

الثقات لابن حبّان:الَّذي تَوَلّى في ذلِكَ اليَومِ حَزَّ رَأسِ الحُسَينِ بنِ عَلِيِّ بنِ أبي طالِبٍ عليه السلام، شِمرُ بنُ ذِي الجَوشَنِ. ۱

الثقات، ابن حبّان:كسى كه در آن روز (عاشورا)، كُشتن حسين بن على بن ابى طالب عليه السلام را به عهده گرفت، شمر بن ذى الجوشن بود.

۱.الثقات لابن حبّان: ج 2 ص 311.

کلیدواژه‌ها از رسیدن امام حسین علیه السلام به کربلا تا شهادت شهادت سید الشهدا علیه السلام قاتل امام علیه السلام در گزارش ها شمر

احادیث دیگر این موضوع

۶

الملهوف:در پيراهن امام عليه السلام، بيش از صد و ده اثرِ تير و شمشير و نيزه، يافت شد.

كامل الزياراتـ به نقل از شهاب بن عبدِ رَبّه، از امام صادق عليه السلام ـ: هنگامى كه حسين بن على عليه السلام از عَقَبةُ البَطْن، بالا رفت، به ياران خويش فرمود: «من، خود را كشته مى بينم». گفتند: چرا، اى ابا عبد اللّه؟ فرمود: «به خاطر رؤيايى كه در خواب ديدم». پرسيدند: چه بود؟ فرمود: «ديدم كه سگ هايى، مرا گاز مى گيرند و بيشتر از همه، سگى سياه و سفيد، منظور، سگى است كه مرضِ پيسى دارد كه كنايه از شمر است. مرا مى گرفت».

تاريخ دمشقـ به نقل از محمّد بن عمرو بن حسن ـ: ما با حسين عليه السلام، در كنار دو رود كربلا بوديم كه به شمر بن ذى الجوشن نگريست و فرمود: «خدا و پيامبرش، راست گفته اند. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: گويى به سگى سياه و سفيد مى نگرم كه زبانش را در خون خاندانم مى كند و مى آشامد». و شمر، پيسى داشت.

مثير الأحزان:سپس شخص ديگرى آمد و گفت: حسين، كجاست؟ فرمود: «من، اين جا هستم». گفت: تو را به آتش [دوزخ]، بشارت مى دهم! امام عليه السلام فرمود: «خود را به پروردگارى مهربان و شفاعتگرى پذيرنده، بشارت مى دهم! تو كيستى؟». گفت: من، شمر بن ذى الجوشن هستم. حسين عليه السلام فرمود: «اللّه اكبر! پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: گويى سگى سياه و سفيد را مى بينم كه زبان، در خون خانواده ام مى كند و مى آشامد». همچنين حسين عليه السلام فرمود: «[در عالم رؤيا] ديدم كه سگانى، مرا گاز مى گيرند و در ميان آنها، سگى سياه و سفيد، از همه بيشتر به من حمله مى كند و آن، تو بودى». و شمر، پيسى داشت. نيز از تِرمِذى نقل شده كه به [امام] صادق عليه السلام گفته شد: [تحقّق] رؤيا، تا كِى به تأخير مى افتد؟ صادق عليه السلام، از خواب پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ياد كرد كه پس از شصت سال، اتّفاق افتاد.

تاريخ خليفة بن خيّاط:عهده دار كُشتن حسين عليه السلام، شمر بن ذى الجوشن و فرمانده لشكر، عمر بن سعد بن مالك بود.

مقتل الحسين عليه السلام، خوارزمى:شمر، از آن كس [كه از كُشتن حسين عليه السلام، خوددارى كرده بود]، خشمگين شد. خودش بر سينه حسين عليه السلام نشست و محاسن او را گرفت و تصميم به كُشتن او گرفت. و با شمشيرش، دوازده ضربه به او زد و سپس، سرش را [از تن] جدا كرد.