يارى خواستن امام عليه السلام از عمرو بن قيس مَشرقى

ثواب الأعمالـ به نقل از عمرو بن قيس مَشرقى ـ: من و پسرعمويم در قصر (منزلگاه) بنى مُقاتل بر حسين عليه السلام وارد شديم و بر او سلام كرديم. پسرعمويم به وى گفت: اى ابا عبد اللّه! آنچه مى بينم، رنگ است، يا محاسنتان چنين است؟ فرمود: «رنگ است. پيرى در بنى هاشم، زودرس است». آن گاه به ما رو كرد و فرمود: «براى يارى من آمده ايد؟». گفتم: من مردى كهن سال، بدهكار و عيالوارم و در دستم، امانت هاى مردم است و نمى دانم چه مى شود و دوست ندارم كه امانت ها از دست بروند. پسرعمويم نيز همين سخن را گفت. به ما فرمود: «پس برويد، تا فرياد ما را نشنويد و سياهىِ [كاروانِ] ما را نبينيد؛ چرا كه هر كسى فرياد ما را بشنود و سياهىِ ما را ببيند و به ما پاسخ ندهد و يارى نرساند، بر خداوند فرض است كه او را با صورت، در آتش افكند».