شهادت عبدُ الأعلَى بن يزيد
3 حدیث
تاريخ الطبري عن أبي جناب الكلبي:إنَّ كَثيرا [كَثيرَ بنَ شِهابِ بنِ الحُصَينِ]ألفى رَجُلاً مِن كَلبٍ، يُقالُ لَهُ عَبدُ الأَعلَى بنُ يَزيدَ، قَد لَبِسَ سِلاحَهُ يُريدُ ابنَ عَقيلٍ في بَني فِتيانَ، فَأَخَذَهُ حَتّى أدخَلَهُ عَلَى ابنِ زِيادٍ، فَأَخبَرَهُ خَبَرَهُ، فَقالَ لاِبنِ زِيادٍ: إنَّما أرَدتُكَ؛ قالَ: وكُنتَ وَعَدتَني ذلِكَ مِن نَفسِكَ؛ فَأَمَرَ بِهِ فَحُبِسَ. ۱
تاريخ الطبرىـ به نقل از ابو جَناب كلبى ـ: كثير بن شهاب بن حُصَين، مردى را از قبيله كَلب به نام عبد الأعلَى بن يزيد، ملاقات كرد كه لباس رزم پوشيده بود و در محلّه قبيله بنى فِتيان به سوى ابن عقيل مى رفت. او را دستگير كرد و نزد ابن زياد بُرد و جريان را به وى گفت.
عبد الأعلى به ابن زياد گفت: همانا قصد آمدن به نزد شما را داشتم.
ابن زياد گفت: در ذهنت، چنين وعده اى به من داده بودى.دستور داد و او زندانى شد.
۱.تاريخ الطبري: ج 5 ص 369.
تاريخ الطبري عن عون بن أبي جُحيفة:إنَّ عُبَيدَ اللّهِ بنَ زِيادٍ لَمّا قَتَلَ مُسلِمَ بنَ عَقيلٍ وهانِئَ بنَ عُروَةَ، دَعا بِعَبدِ الأَعلَى الكَلِبيِّ الَّذي كانَ أخَذَهُ كَثيرُ بنُ شِهابٍ في بَني فِتيانَ، فَأَتى بِهِ، فَقالَ لَهُ: أخبِرني بِأَمرِكَ.
فَقالَ: أصلَحَكَ اللّهُ، خَرَجتُ لِأَنظُرَ ما يَصنَعُ النّاسُ، فَأَخَذني كَثيرُ بنُ شِهابٍ، فَقالَ لَهُ: فَعَلَيكَ وعَلَيكَ مِنَ الأَيمانِ المُغَلَّظَةِ إن كانَ أخرَجَكَ إلّا ما زَعَمتَ، فَأَبى أن يَحلِفَ، فَقالَ عُبَيدُ اللّهِ: اِنطَلِقوا بِهذا إلى جَبّانَةِ ۱ السَّبيعِ، فَاضرِبوا عُنُقَهُ بِها. قالَ: فَانطُلِقَ بِهِ فَضُرِبَت عُنُقُهُ. ۲
تاريخ الطبرىـ به نقل از عَون بن ابى جُحَيفه ـ: وقتى عبيد اللّه بن زياد، مسلم بن عقيل و هانى بن عروه را كشت، عبد الأعلى كلبى را ـ كه كثير بن شهاب، او را در محلّه قبيله بنى فِتيان، دستگير كرده بود ـ، خواست و او را آوردند. به وى گفت: جريانت را بگو.
عبد الأعلى گفت: خدا، كارهاى تو را اصلاح نمايد! من بيرون رفتم كه ببينم مردم، چه مى كنند كه كثير بن شهاب، مرا دستگير كرد.
ابن زياد به وى گفت: سوگند ياد كن كه جز براى آنچه گفتى، بيرون نرفتى.
او از سوگند خوردن، امتناع كرد. عبيد اللّه گفت: او را به قبرستان سَبيع ببريد و در آن جا گردنش را بزنيد.
او را بردند و گردنش را زدند.