عبد اللّه بن عبّاس

مروج الذهب:چون حسين عليه السلام آهنگ رفتن به عراق كرد، ابن عبّاس نزدش آمد و گفت: اى عموزاده! خبردار شدم كه آهنگ عراق كرده اى، در حالى كه آنان، فريبكارند و تو را به نبرد فرا مى خوانند. پس مشتاب. اگر از پيكار با اين ستم پيشه (يزيد)، گزيرى ندارى و نشستن در مكّه را نمى پسندى، به يمن برو، كه دور افتاده است و تو را در آن جا، ياران و برادرانى هست. در آن جا بمان و سفيرانت را گسيل دار و به مردم كوفه و يارانت در عراق بنويس كه فرماندارشان را بيرون كنند، كه اگر بر اين كار توانا بودند و او را بيرون كردند و كسى در آن جا نبود كه با تو دشمنى ورزد، به سويشان برو ـ كه من از فريب آنان، آسوده خاطر نيستم ـ، و اگر چنين نكردند، در جايگاه خويش مى مانى تا خدا چه پيش آورد، كه يمن، دژها و غارهايى دارد. حسين عليه