اُمّ سلمه

الخرائج و الجرائح:چون حسين عليه السلام آهنگ عراق كرد، امّ سَلَمه به ايشان گفت: به عراق نرو كه از پيامبر صلى الله عليه و آله شنيدم كه مى فرمود: «فرزندم حسين، در سرزمين عراق كشته خواهد شد». در نزد من، خاكى است كه آن را در تُنگى شيشه اى به من داد. حسين عليه السلام فرمود: «البتّه ـ به خدا سوگند ـ من كشته مى شوم.اگر به سوى عراق هم نروم، باز هم مرا مى كشند».

الصراط المستقيم:امّ سلمه به حسين عليه السلام گفت: به عراق نرو كه از جدّت [پيامبر صلى الله عليه و آله] شنيدم كه مى فرمود: تو در آن جا، كشته مى شوى. نزد من، خاكى است كه پيامبر صلى الله عليه و آله آن را به من داد. پس حسين عليه السلام فرمود: «اگر بيرون نروم نيز كشته مى شوم». آن گاه با دستش بر صورت امّ سلمه كشيد و او قتلگاه حسين عليه السلام و يارانش را ديد. حسين عليه السلام خاك ديگرى را در ظرفى شيشه اى به او داد و فرمود: «آن گاه كه از اين دو، خون جوشيد، بِدان كه من كشته شده ام». پس بعد از ظهر روز عاشورا، از آن دو خاك، خون جوشيد.