خبر دادن به اُمّ سلمه از شهادت او

تاريخ دمشقـ به نقل از داوود ـ: اُمّ سلمه گفت: حسين عليه السلام بر پيامبر صلى الله عليه و آله در آمد و پيامبر خدا بى تاب شد. اُمّ سلمه گفت: اى پيامبر خدا! چه شده است؟ فرمود: «جبرئيل به من خبر داد كه اين پسرم كشته مى شود و خشم خدا بر كسى كه او را مى كشد، شدّت مى گيرد».

تاريخ دمشقـ به نقل از اُمّ سلمه ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به خانه من در آمد و فرمود: «كسى بر من در نيايد». امّ سلمه مى گويد: صداى پيامبر صلى الله عليه و آله را شنيدم؛ ولى چون وارد شدم، حسين بن على عليه السلام را نزد او يافتم و پيامبر خدا را محزون ـ يا گريان ـ ديدم. گفتم: اى پيامبر خدا! چه شده است؟ فرمود: «جبرئيل به من خبر داد كه امّتم پس از من، اين را مى كشند». گفتم: چه كسى او را مى كشد؟ پيامبر صلى الله عليه و آله با اشاره به شنزار فرمود: «اهل اين شنزار، او را مى كشند».

الإرشادـ به نقل از اُمّ سلمه ـ: روزى پيامبر صلى الله عليه و آله نشسته و حسين عليه السلام را در دامان خود نشانده بود كه اشك از چشمانش سرازير شد. گفتم: اى پيامبر خدا! چرا شما را گريان مى بينم، فدايت شوم؟ فرمود: «جبرئيل نزد من آمد و مرا به خاطر پسرم حسين، تسليت داد و به من خبر داد كه گروهى از امّتم او را مى كشند. خدا شفاعتم را نصيب آنان نكند!».