حدیث دربارهنام گذارى

دانشنامه امام حسین(ع) ج ۱، ص ۱۸۷، ح ۶۵

نام گذارى

المناقب لابن شهرآشوب:اِسمُهُ الحُسَينُ عليه السلام، وفِي التَّوراةِ: شَبيرٌ، وفِي الإِنجيلِ: طابٌ. ۱

المناقب، ابن شهرآشوب:نام او «حسين» و در تورات، «شَبير» و در انجيل، «طاب» بوده است.

۱.المناقب لابن شهر آشوب: ج 4 ص 78، بحار الأنوار: ج 43 ص 237 الرقم 1.

کلیدواژه‌ها زندگی خانوادگی امام حسین علیه السلام نام گذاری

احادیث دیگر این موضوع

۸

المناقب، ابن شهرآشوبـ به نقل از امام باقر، از پدرش امام زين العابدين عليهماالسلام، از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ: فرمان يافتم كه اين دو پسرم را حسن و حسين بنامم.

الكافىـ به نقل از سَكونى، از امام صادق عليه السلام، از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ: فرزند صالح، دسته گلى از سوى خداست كه ميان بندگانش قسمت كرده است و دو دسته گل من از دنيا، حسن و حسين اند. آنها را به نام دو سِبط بنى اسرائيل، شَبَّر و شَبير ناميدم.

المستدرك على الصحيحينـ به نقل از هانى بن هانى، از امام على عليه السلام، از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ: من اين پسرانم را به همان نام هايى كه هارون، پسرانش را ناميد، شَبَّر و شَبير و مُشَبِّر ناميدم.

تاريخ دمشقـ به نقل از سلمان، از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ: هارون، دو پسرش را شَبَّر و شَبير ناميد و من، دو پسرم حسن و حسين را به همان نام هايى مى نامم كه هارون، دو پسرش را ناميد: شَبَّر و شَبير.

علل الشرائعـ به نقل از عبد اللّه بن عبّاس ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله به فاطمه عليهاالسلام فرمود: «اى فاطمه! [معادل] نام حسن و حسين، در دو پسر هارون، شَبَّر و شَبير است به دليل احترامشان نزد خداى عز و جل».

معانى الأخبارـ به نقل از ابن مسعود ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله به على بن ابى طالب عليه السلام فرمود: «هنگامى كه خداوند عز و جل آدم عليه السلام را آفريد و از روح خود در او دميد و فرشتگانش را براى او به سجده در آورد و در بهشت خود، جايش داد و كنيز خود، حوّا را به همسرى اش در آورد، آدم به عرش چشم دوخت و در آن جا، پنج سطر نوشته ديد پرسيد: پروردگارا! اينها چه كسانى اند؟ خداى عز و جل به او گفت: اينان كسانى اند كه چون آفريدگانم آنان را شفيع درگاهم كنند، مى پذيرم. آدم گفت: پروردگارا! به حقّ منزلت آنان نزد تو، نام هايشان چيست؟ خداى متعال گفت: نفر اوّل، من، محمودم و او، محمّد است. دوم، من، عالى هستم و او، على است. سوم، من، فاطر هستم و او، فاطمه است. چهارم، من، محسن هستم و او، حسن است. پنجم، من، داراى احسان هستم و او، حسين است، كه همگى، خداى عز و جلرا مى ستايند».

علل الشرائعـ به نقل از زيد بن على، از پدرش امام زين العابدين عليه السلام ـ: چون حسين عليه السلام متولّد شد، خداى متعال به جبرئيل عليه السلام وحى كرد كه: «پسرى براى محمّد، متولّد شده است. بر او فرود آى و شاد باش گو و به او بگو: على براى تو، مانند هارون براى موسى است. پس، او را به نام پسر هارون، نام بگذار». جبرئيل عليه السلام فرود آمد و از جانب خداى متعال به او شادباش گفت و سپس گفت: «خداى عز و جل به تو فرمان مى دهد كه او را به نام پسر هارون بنامى». پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: نام او چه بوده است؟ جبرئيل گفت: «شَبير». پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: زبان من، عربى است. جبرئيل گفت: «او را حسين بنام».

تاريخ دمشقـ به نقل از ابن جَريج، از امام صادق عليه السلام، از پدرش امام باقر عليه السلام ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله نام حسين را از نام حسن بر گرفت.