حدیث دربارهبر دوش پيامبر صلى الله عليه و آله در نماز

شرح الأخبارـ به نقل از موسى بن مطير، از پدرش ـ: با ابو هريره، در مسجد پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نشسته بودم كه حسين عليه السلام از كنار ما گذشت. ابو هريره، برخاست و به سويش رفت و به او سلام داد و خوشامد گفت و به او گفت: پدر و مادرم فدايت، اى فرزند پيامبر خدا! و سپس به سوى ما باز گشت. ابو هريره گفت: آيا برايتان از اين مرد و برادرش نگويم؟ گفتيم: چرا، بگو؛ و مسجد پيامبر خدا، هنوز تغييرى نكرده بود. ابو هريره گفت: من در بُن اين ستون، منتظر نماز بودم كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بيرون آمد و ايستاد و دو ركعت نماز خواند و در سجده دوم بود كه برادر اين مرد ـ يعنى حسن عليه السلام كه پسر بچّه اى بود ـ، به سوى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله دويد و وقتى به پيامبر صلى الله عليه و آله رسيد، هنوز ايشان در سجده بود كه بر پشت ايشان، سوار شد. سپس اين (حسين عليه السلام) بيرون آمد و پشت سر حسن دويد و عقب حسن، سوار شد و ديدم پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مى خواهد كمر خود را بلند كند؛ امّا به خاطر موقعيت آنها بر نمى خيزد. من برخاستم و آن دو را به نرمى از پشت پيامبر خدا صلى الله عليه و آله برداشتم و بر زمين نهادم. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نشست و آن دو به گردن او آويختند. هنگامى كه پيامبر صلى الله عليه و آله از نماز فارغ شد، آن دو را گرفت و در دامنش نهاد و هر دو را بوسيد و سپس به من فرمود: «اى ابو هريره! هر كس مرا دوست دارد، بايد اين دو را دوست داشته باشد». اين جمله را سه بار فرمود.