حدیث دربارهبازى پيامبر صلى الله عليه و آله با او

كفاية الأثر عن أبي هريرة:كُنتُ عِندَ النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله، وأبو بَكرٍ وعُمَرُ وَالفَضلُ بنُ العَبّاسِ وزَيدُ بنُ حارِثَةَ وعَبدُ اللّهِ بنُ مَسعودٍ، إذ دَخَلَ الحُسَينُ بنُ عَلِيٍّ عليه السلام، فَأَخَذَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله وقَبَّلَهُ، ثُمَّ قالَ: «حِبِقَّةٌ حِبِقَّةٌ ۱، تَرَقَّ عَينَ بَقَّةَ» ۲، ووَضَعَ فَمَهُ عَلى فَمِهِ، ثُمَّ قالَ: اللّهُمَّ إنّي اُحِبُّهُ فَأَحِبَّهُ، وأحِبَّ مَن يُحِبُّهُ. ۳

كفاية الأثرـ به نقل از ابو هُرَيره ـ: نزد پيامبر صلى الله عليه و آله بودم و ابو بكر، عمر، فضل بن عبّاس، زيد بن حارثه و عبد اللّه بن مسعود نيز حضور داشتند كه حسين بن على عليه السلام وارد شد. پيامبر صلى الله عليه و آله او را گرفت و بوسيد و سپس فرمود: «كوچولو، اى كوچولو! بالا بيا، چشم كوچولو!». سپس دهانش را بر دهان او نهاد و گفت: «خدايا! من، او را دوست دارم. تو نيز او را دوست بدار و دوستدار كسى باش كه او را دوست مى دارد».

۱.الحِبِقَّة ـ بكسرتين مشدّدة القاف ـ: القصير (القاموس المحيط: ج 3 ص 219 «الحبق»).

۲.في ن، م: «خبقة خبقة» بالخاء المعجمة. وبهامش ن: «عذقة عذقة» بالعين. وبهامش ط: «والأصحّ: حذقة حذقة»، أقول: بل الأصحّ: «حُزقَّة حُزقَّة»، بضمّ الحاء وفتحها، وضمّ الزاء وتشديد القاف المفتوحة (هامش المصدر).

۳.كفاية الأثر: ص 81، المناقب لابن شهر آشوب: ج 1 ص 148 وفيه «قال صلى الله عليه و آله للحسين عليه السلام: حِبِقّة حِبِقّة، ترقّ عين بقّة» فقط.

کلیدواژه‌ها زندگی خانوادگی امام حسین علیه السلام پرورش بازی پیامبر صلی الله علیه و آله با او

احادیث دیگر این موضوع

تاريخ دمشقـ به نقل از ابو هُرَيره ـ: با اين دو گوش خود شنيدم و با همين دو چشم خود ديدم كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله، حسن يا حسين عليهماالسلام را با دو دست خود گرفته بود و در حالى كه پاهايش روى پاى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بود، برايش مى خواند: «كوچولو، اى كوچولو! بالا بيا، چشم كوچولو!» و كودك بالا مى آمد تا آن كه پاهايش را روى سينه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مى نهاد. سپس پيامبر صلى الله عليه و آله به او گفت: «دهانت را باز كن» و دهانِ او را بوسيد و گفت: «خدايا! من، او را دوست دارم. تو هم او را دوست بدار».

معرفة علوم الحديثـ به نقل از ابو هُرَيره ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله، دست حسين بن على عليه السلام را مى گرفت و او را با كف پاهايش بالا مى آورد و مى فرمود: «كوچولو، اى كوچولو! بالا بيا، چشم كوچولو! خدايا! من، او را دوست دارم. تو نيز او را دوست بدار و دوستدار كسى باش كه او را دوست مى دارد».

فضائل الصحابة، ابن حنبلـ به نقل از ابو هُرَيره ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله را ديدم كه دستان حسين بن على عليه السلام را گرفته و پاى حسين عليه السلام را بر روى پاهاى خود نهاده و مى گويد: «بالا بيا، چشم كوچولو! بالا بيا، چشم كوچولو!».

صحيح ابن حبّانـ به نقل از ابو هُرَيره ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله زبانش را براى حسين عليه السلام بيرون مى آورد و او، سرخىِ آن را مى ديد و از آن، شاد مى شد. [روزى] عُيَينة بن بدر به پيامبر صلى الله عليه و آله گفت: ببين كه با اين، چه كار مى كند! به خدا سوگند، من فرزند دارم و تا به هنگام در آمدن موى صورتش او را نبوسيده ام. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «آن كه رحم نكند، به او رحم نمى شود!». در موارد الظمآن، اين ماجرا براى حسن عليه السلام ذكر شده است.

المعجم الكبيرـ به نقل از جابر ـ: بر پيامبر صلى الله عليه و آله در آمدم، در حالى كه چهار دست و پا مى رفت و حسن و حسين عليهماالسلامرا بر پشت خود، سوار كرده بود و مى فرمود: «چه شتر خوبى داريد و چه بارهاى خوبى هستيد!». سيّد حِميَرى، اين ماجرا را به شعر در آورده است: پيامبر صلى الله عليه و آله نزد حسن و حسين عليهماالسلام آمد / در حالى كه چاشتگاه، براى بازى بيرون آمده بودند. آن دو را به خود چسباند و قربان صدقه شان رفت / و چنين جايگاهى نزد او داشتند. شانه هاى خود را زير آنها گسترد / چه خوش مركوبى و چه نيكو سوارانى!