حدیث دربارهبازى پيامبر صلى الله عليه و آله با او

معرفة علوم الحديث عن أبي هريرة:كانَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله يَأخُذُ بِيَدِ الحُسَينِ بنِ عَلِيٍّ عليه السلام فَيَرفَعُهُ عَلى باطِنِ قَدَمَيهِ، فَيَقولُ: «حُزُقَّةٌ حُزُقَّةٌ، تَرَقَّ عَينَ بَقَّةَ»، اللّهُمَّ إنّي اُحِبُّهُ فَأَحِبَّهُ، وأحِبَّ مَن يُحِبُّهُ. ۱

معرفة علوم الحديثـ به نقل از ابو هُرَيره ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله، دست حسين بن على عليه السلام را مى گرفت و او را با كف پاهايش بالا مى آورد و مى فرمود: «كوچولو، اى كوچولو! بالا بيا، چشم كوچولو! خدايا! من، او را دوست دارم. تو نيز او را دوست بدار و دوستدار كسى باش كه او را دوست مى دارد».

۱.معرفة علوم الحديث: ص 89؛ المناقب لابن شهر آشوب: ج 3 ص 388 نحوه، بحار الأنوار: ج 43 ص 286.

کلیدواژه‌ها زندگی خانوادگی امام حسین علیه السلام پرورش بازی پیامبر صلی الله علیه و آله با او

احادیث دیگر این موضوع

تاريخ دمشقـ به نقل از ابو هُرَيره ـ: با اين دو گوش خود شنيدم و با همين دو چشم خود ديدم كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله، حسن يا حسين عليهماالسلام را با دو دست خود گرفته بود و در حالى كه پاهايش روى پاى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بود، برايش مى خواند: «كوچولو، اى كوچولو! بالا بيا، چشم كوچولو!» و كودك بالا مى آمد تا آن كه پاهايش را روى سينه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مى نهاد. سپس پيامبر صلى الله عليه و آله به او گفت: «دهانت را باز كن» و دهانِ او را بوسيد و گفت: «خدايا! من، او را دوست دارم. تو هم او را دوست بدار».

فضائل الصحابة، ابن حنبلـ به نقل از ابو هُرَيره ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله را ديدم كه دستان حسين بن على عليه السلام را گرفته و پاى حسين عليه السلام را بر روى پاهاى خود نهاده و مى گويد: «بالا بيا، چشم كوچولو! بالا بيا، چشم كوچولو!».

كفاية الأثرـ به نقل از ابو هُرَيره ـ: نزد پيامبر صلى الله عليه و آله بودم و ابو بكر، عمر، فضل بن عبّاس، زيد بن حارثه و عبد اللّه بن مسعود نيز حضور داشتند كه حسين بن على عليه السلام وارد شد. پيامبر صلى الله عليه و آله او را گرفت و بوسيد و سپس فرمود: «كوچولو، اى كوچولو! بالا بيا، چشم كوچولو!». سپس دهانش را بر دهان او نهاد و گفت: «خدايا! من، او را دوست دارم. تو نيز او را دوست بدار و دوستدار كسى باش كه او را دوست مى دارد».

صحيح ابن حبّانـ به نقل از ابو هُرَيره ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله زبانش را براى حسين عليه السلام بيرون مى آورد و او، سرخىِ آن را مى ديد و از آن، شاد مى شد. [روزى] عُيَينة بن بدر به پيامبر صلى الله عليه و آله گفت: ببين كه با اين، چه كار مى كند! به خدا سوگند، من فرزند دارم و تا به هنگام در آمدن موى صورتش او را نبوسيده ام. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «آن كه رحم نكند، به او رحم نمى شود!». در موارد الظمآن، اين ماجرا براى حسن عليه السلام ذكر شده است.

المعجم الكبيرـ به نقل از جابر ـ: بر پيامبر صلى الله عليه و آله در آمدم، در حالى كه چهار دست و پا مى رفت و حسن و حسين عليهماالسلامرا بر پشت خود، سوار كرده بود و مى فرمود: «چه شتر خوبى داريد و چه بارهاى خوبى هستيد!». سيّد حِميَرى، اين ماجرا را به شعر در آورده است: پيامبر صلى الله عليه و آله نزد حسن و حسين عليهماالسلام آمد / در حالى كه چاشتگاه، براى بازى بيرون آمده بودند. آن دو را به خود چسباند و قربان صدقه شان رفت / و چنين جايگاهى نزد او داشتند. شانه هاى خود را زير آنها گسترد / چه خوش مركوبى و چه نيكو سوارانى!