زيان هاى دنيادوستى

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه به دنيا علاقه مند باشد و آرزوهاى دور و دراز در آن داشته باشد، خداوند به اندازه علاقه اش به دنيا، دل او را كور مى گردانَد.

مشكاة الأنوار:پيامبر خدا بر ديوانه اى گذشت و پرسيد: «او را چه شده است؟». گفتند: او ديوانه است. فرمود: «نه، او آسيب ديده است. ديوانه واقعى، كسى است كه دنيا را بر آخرت ترجيح دهد».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه دلش مالامال از عشق به دنيا شود، سه چيز همواره با اوست: مشقّتى كه رنج آن تمام نمى شود، حرصى كه به بى نيازى نمى انجامد، و آرزويى كه به پايان نمى رسد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از نشانه هاى شقاوت اند: خشكى چشم، قساوت قلب، آزمندى شديد در طلب دنيا، و ادامه دادن به گناه.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس همه غصّه هايش را يك غصّه [يعنى غصّه آخرتش] قرار دهد، خداوند عز و جلغصّه هاى دنياى او را برطرف مى سازد، و هر كس انواع غصّه هاى دنيا وجودش را فرا بگيرد، خداوند، اهمّيتى نمى دهد كه در كدام وادى از وادى هاى آن، نابود مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دنياخواهى، گرفتگى و اندوه را بسيار مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه صبح كند و دنيا، بزرگ ترين دلْ مشغولى او باشد، نزد خداوند جايگاهى ندارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خشكى چشم ها، ۲ ناشى از فراوانى گناهان است و فراوانى گناهان، ناشى از اندك بودن پارسايى است و اندك بودن پارسايى، ناشى از درشت طبعى بسيار است و درشت طبعى بسيار، ناشى از دنيادوستى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:شش چيز، اعمال [نيكو]را بر باد مى دهد: پرداختن به عيب هاى مردم، سنگ دلى، دنيادوستى، كم حيايى، درازى آرزو، و [ظلمِ]ستمگرى كه [از ستمكارى]باز نَايستد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه به او [كارى از] دنيا و [كارى از]آخرت عرضه شود و او دنيا را بر آخرت برگزيند، روز قيامت، خداوند را در حالى ديدار مى كند كه حتّى يك حسنه هم ندارد تا با آن، خود را از آتش نگه بدارد؛ و هر كس آخرت را بر دنيا مقدّم بدارد و [كار] دنيا را وا گذارد، خداوند از او خشنود مى گردد و كارهاى بدش را مى آمرزد.