كيفر عالمان بد

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند به داوود عليه السلام وحى كرد: «ميان من و خودت، دانشمند مفتون دنيا را قرار مده كه تو را از مسير محبّت من، باز مى دارد. اينان، راهزنان راه بندگانِ خواهانِ من اند. كمترين كارى كه با آنان مى كنم، اين است كه شيرينىِ راز و نياز با خود را از دل هايشان مى برم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دانشمندان، دو گونه اند: مردى دانا كه به دانش خود، عمل مى كند ـ و اين، نجات يافته است ـ و دانشمندى كه دانش خود را وا نهاده ـ و اين، هلاك شده است ـ، و دوزخيان از بوى دانشمندِ وا گذارنده دانش خود، اذيّت مى شوند و پشيمان ترين و پرحسرت ترينِ ساكنان جهنّم، مردى است كه بنده اى را به سوى خدا فرا خوانده و او پاسخ مثبت داده و از وى پذيرفته و اطاعت خدا را كرده و خدا هم او را به بهشت برده است؛ ولى آن دعوت كننده را به سبب وا گذاردن دانشش و پيروى از هوسش و درازىِ آرزويش، به دوزخ افكنده است. پيروى هوس، از حق باز مى دارد و درازىِ آرزو، آخرت را از ياد مى برد.