زيان هاى ثروت اندوزى
8 حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:اِحذَرُوا المالَ! فَإِنَّهُ كانَ في ما مَضى رَجُلٌ قَد جَمَعَ مالاً ووَلَدا وأقبَلَ عَلى نَفسِهِ وعِيالِهِ وجَمَعَ لَهُم فَأَوعى، فَأَتاهُ مَلَكُ المَوتِ فَقَرَعَ بابَهُ وهُوَ في زِيِّ مِسكينٍ، فَخَرَجَ إلَيهِ الحُجّابُ، فَقالَ لَهُم: اُدعوا إلَيَّ سَيِّدَكُم. قالوا: أوَ يَخرُجُ سَيِّدُنا إلى مِثلِكَ؟! ودَفَعوهُ حَتّى نَحَّوهُ عَنِ البابِ.
ثُمَّ عادَ إلَيهِم في مِثلِ تِلكَ الهَيئَةِ وقالَ: اُدعوا إلَيَّ سَيِّدَكُم وأخبِروهُ أنّي مَلَكُ المَوتِ. فَلَمّا سَمِعَ سَيِّدُهُم هذَا الكَلامَ قَعَدَ خائِفا فَرِقا، وقالَ لِأَصحابِهِ: لَيِّنوا لَهُ فِي المَقالِ وقولوا لَهُ: لَعَلَّكَ تَطلُبُ غَيرَ سَيِّدِنا بارَكَ اللّهُ فيكَ! قالَ لَهُم: لا. ودَخَلَ عَلَيهِ وقالَ
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از مال، برحذر باشيد، كه در روزگاران گذشته، مردى بود كه مال و فرزند گِرد مى آورد و به خود و خانواده اش مى پرداخت و براى ايشان، مال جمع مى كرد. پس فرشته مرگ، نزد وى آمد و در جامه بينوايى، درِ [خانه]او را كوبيد. دربانان به سوى وى رفتند. به آنان گفت: «سَرور خود را نزد من فرا خوانيد».
گفتند: آيا سَرور ما به ديدار كسى چون تو آيد؟!
سپس وى را راندند تا از آستانه خانه دورش كردند. ديگر بار، آن فرشته با همان شكل آمد و گفت: «سَرور خود را نزد من، فرا خوانيد و آگاهش كنيد كه من، فرشته مرگم».
سَرور آنان، چون اين كلام را شنيد، بيمناك و بس هراسان بر نشست و به يارانش گفت: با وى به نرمى سخن برانيد و به وى بگوييد: خدايت بركت دهد! شايد به دنبال كسى جز سَرور ما هستى!
گفت:
۱.عدّة الداعي: ص 95.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا خداوند به ظالم مهلت مى دهد تا بگويد: «خدا مرا رها نهاده است». سپس وى را سخت گرفتار مى كند. خداوند، خود را به گاهِ هلاكت ظالمان ستوده و فرموده است: «پس بيخ و بن گروهى كه ستم كردند، بُريده شد؛ و ستايش، خداى راست، پروردگارِ جهانيان» .
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إنَّ مالَ الدُّنيا كُلَّمَا ازدادَ كَثرَةً وعِظَما اِزدادَ صاحِبُهُ بَلاءً؛ فَلا تَغبِطوا أصحابَ الأَموالِ إلّا بِمَن جادَ بِمالِهِ في سَبيلِ اللّهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا هر چه مال دنيا افزون تر و سنگين تر گردد، بلاى صاحب آن بيشتر مى شود. پس به حال ثروتمندانْ غبطه مخوريد، مگر به حال آن كس كه مالش را در راه خدا مى بخشد.
۱.الأمالي للصدوق: ص 443 ح 591.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:مَا اقتَرَبَ عَبدٌ مِن سُلطانٍ إلّا تَباعَدَ مِنَ اللّهِ، ولا كَثُرَ مالُهُ إلَا اشتَدَّ حِسابُهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ بنده اى به حاكم نزديك نمى گردد، مگر آن كه از خدا دور مى شود؛ و مالش افزون نمى گردد، جز آن كه حسابرسى اش سخت مى شود.
۱.ثواب الأعمال: ص 310 ح 1.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إنَّ أمامَكُم عَقَبَةً كَؤودا، لايَجوزُهَا المُثقِلونَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا پيشِ روى شما گردنه اى بس سخت قرار دارد كه گران باران نمى توانند از آن گذر كنند.
۱.المستدرك على الصحيحين: ج 4 ص 618 ح 8713.
التوحيد عن زيد بن وهب عن أبي ذرّ:خَرَجتُ لَيلَةً مِنَ اللَّيالي فَإِذا رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله يَمشي وَحدَهُ لَيسَ مَعَهُ إنسانٌ، فَظَنَنتُ أنَّهُ يَكرَهُ أن يَمشِيَ مَعَهُ أحَدٌ، قالَ: فَجَعَلتُ أمشي في ظِلِّ القَمَرِ، فَالتَفَتَ فَرَآني، فَقالَ: مَن هذا؟ قُلتُ: أبو ذَرٍّ جَعَلَنِي اللّهُ فِداكَ! قالَ: يا أبا ذَرٍّ تَعالَ. فَمَشَيتُ مَعَهُ ساعَةً، فَقالَ: إنَّ المُكثِرينَ هُمُ الأَقَلّونَ يَومَ القِيامَةِ، إلّا مَن أعطاهُ اللّهُ خَيرا، فَنَفَحَ مِنهُ بِيَمينِهِ وشِمالِهِ وبَينَ يَدَيهِ ووَراءَهُ، وعَمِلَ فيهِ خَيرا. ۱
التوحيدـ به نقل از زيد بن وهب، از ابو ذر ـ: شبى از شب ها بيرون رفتم و پيامبر خدا را ديدم كه تنها قدم مى زند و هيچ كس با وى نيست. گمان كردم كه دوست نمى دارد كسى با ايشان همراه باشد. پس در سايه ماه به گام زدن پرداختم. مرا ديد و فرمود: «كيست؟».
گفتم: خدا مرا فداى تو سازد! ابو ذرم.
فرمود: «اى ابو ذر! پيش بيا».
پس چندى با ايشان قدم زدم. فرمود: «در روز قيامت، آنان كه [از مال دنيا]بيشتر دارند، كم مايه ترند، مگر آن كس كه خدا به وى خير عطا فرموده باشد و او از آن، به راست و چپ و پيش رو و پشتِ سر ببخشد و با آن، كار نيك كند».
۱.التوحيد: ص 409 ح 9.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:هَلاكُ رِجالِ اُمَّتي في تَركِ العِلمِ وجَمعِ المالِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هلاكت افراد امّت من، در ترك دانش و گردآورى مال است.
۱.تنبيه الخواطر: ج 1 ص 3.