گريه براى مرگ فرزند و خويشان

الأمالى، طوسىـ به نقل از عايشه ـ: هنگامى كه ابراهيم (پسر پيامبر خدا) درگذشت، پيامبر صلى الله عليه و آله چندان گريست كه اشك هايش بر محاسنش جارى گشت. عرض شد: اى پيامبر خدا! شما از گريستن نهى مى كنيد و خود مى گرييد؟! فرمود: «اين، گريه نيست؛ بلكه رحم است، و هر كه رحم نكند، به او رحم نمى شود».

سنن النسائىـ به نقل از ابو هُريره ـ: يكى از افراد خاندان پيامبر خدا در گذشت. زن ها جمع شده بودند و بر او مى گريستند، كه عمر برخاست و آنان را از گريستن نهى كرد و شروع به متفرّق كردن آنها نمود. پيامبر خدا فرمود: «اى عمر! رهايشان كن؛ چرا كه چشم، اشكبار است و دل، مصيبت ديده و داغشان تازه است».