حدیث دربارهنور مؤمنان در قيامت
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:ـ يَعني الرَّبَّ تباركَ وتعالى ـثُمّ يقولُ: اِرفَعوا رُؤوسَكُم، فيَرفَعونَ رُؤوسَهُم فيُعطيهِم نُورَهُم على قَدرِ أعمالِهِم، فمِنهُم مَن يُعطى نُورَهُ مِثلَ الجَبَلِ العَظيمِ يَسعى بَينَ يَدَيهِ، ومِنهُم مَن يُعطى نُورَهُ أصغَرَ مِن ذلكَ، ومِنهُم مَن يُعطى مِثلَ النَّخلَةِ بِيَدِهِ، ومِنهُم مَن يُعطى أصغَرَ مِن ذلكَ، حتّى يَكونَ آخِرُهُم رجُلاً يُعطى نُورَهُ على إبهامِ قَدَمَيهِ يُضيءُ مَرّةً ويَطفأ مَرّةً. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آن گاه [در روز قيامت] او (يعنى خداوند متعال) مى فرمايد: «سرهايتان را بالا گيريد».
پس آنان، سرهايشان را بالا مى گيرند و خداوند به اندازه اعمالشان به آنها نور مى دهد؛ به يكى نورى مى دهد به اندازه يك كوه بزرگ كه پيشاپيش او مى دود، به يكى نورى كوچك تر از آن داده مى شود، به يكى نورى داده مى شود كه چون درخت خرمايى به دست مى گيرد و به ديگرى نورى كوچك تر از آن داده مى شود، تا آن كه به آخرين نفرِ آنها، نورى به اندازه شصتِ پاهايش داده مى شود كه گاه مى درخشد و گاه خاموش مى شود.
۱.الترغيب والترهيب: ج 4 ص 503 ح 17.