حدیث دربارههمگان ، چشنده مرگ اند
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:المَوتَ المَوتَ! ألا ولابُدَّ مِن المَوتِ، جاءَ المَوتُ بما فيهِ، جاءَ بالرَّوحِ والرّاحَةِ والكَرَّةِ المُبارَكةِ إلى جَنَّةٍ عالِيَةٍ لأهلِ دارِ الخُلودِ، الّذينَ كانَ لَها سَعيُهُم وفيها رغبَتُهُم. وجاءَ المَوتُ بما فيهِ بالشِّقوَةِ والنَّدامَةِ وبالكَرَّةِ الخاسِرَةِ إلى نارٍ حاميَةٍ لأهل دارِ الغُرورِ، الّذينَ كانَ لَها سَعيُهُم وفيها رغبَتُهُم. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مرگ را [در نظر آوريد]، مرگ را! بدانيد كه از مرگ، گريزى نيست. مرگ، آنچه دارد، با خود مى آورد: خوشى و آسايش و رستاخيزى خجسته به سوى بهشتى برين را براى اهل سراى جاودانى مى آورد؛ همانان كه براى آن سراى، كار مى كردند و بِدان رغبت مى ورزيدند، و بدبختى و پشيمانى و رستاخيزى زيانبار به سوى آتشى سوزان را براى طالبانِ سراىِ فريب مى آورد؛ همانان كه براى اين سراى مى كوشيدند و بِدان رغبت مى ورزيدند.
۱.الكافي: ج 3 ص 257 ح 27.