حدیث دربارهويژگى هاى عبادى پيامبر صلى الله عليه و آله

الإمام عليّ عليه السلام:[قالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله]: ألا ومَنِ استَخَفَّ بِفَقيرٍ مُسلمٍ فَقدِ استَخَفَّ بِحَقِّ اللّهِ، وَاللّهُ يَستَخِفُّ بِهِ يَومَ القِيامَةِ، إلَا أن يَتوبَ. وقَال صلى الله عليه و آله: مَن أكرَمَ فَقيرا مُسلِما لَقِيَ اللّهَ عز و جل يَومَ القِيامَةِ وهُوَ عَنهُ راضٍ. ۱

امام على عليه السلام:پيامبر خدا فرمود: «بدانيد كه هر كس مسلمان فقيرى را ناچيز شمارَد، حقّ خدا را ناچيز شمرده است و خداوند در روز قيامت، او را ناچيز مى گردانَد مگر اين كه توبه كند». و نيز فرمود: «هر كس مسلمان فقيرى را گرامى بدارد، روز قيامت، در حالى خدا را ديدار مى كند كه از او راضى است».

۱.كتاب من لا يحضره الفقيه: ج 4 ص 13 ح 4968.

کلیدواژه‌ها نبوت 3 محمد پیامبر خدا ویژگی های پیامبر صلی الله علیه و آله ویژگی های عبادی پیامبر صلی الله علیه و آله

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:شما را به نيكى با جوانان سفارش مى كنم؛ زيرا نرم ترين دل ها را دارند. به راستى كه خداوند، مرا بشارت دهنده وهشداردهنده بر انگيخت. پس جوانان، با من پيمان بستند و پيران، با من به مخالفت بر خاستند. [آن گاه، اين آيه را خواند]: «و عمر آنان به درازا كشيد، و دل هايشان سخت گرديد» الحديد: 16..

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مرا در ميان ضعيفان بجوييد؛ زيرا شما به واسطه مردمان ضعيف، روزى مى خوريد و يارى مى شويد.

امام صادق عليه السلام:مردى ثروتمند، با لباسى فاخر، خدمت پيامبر خدا رسيد و در محضر ايشان نشست. مرد تنگ دستى نيز، با لباسى مندرس، وارد شد و در كنار مرد ثروتمند نشست. مرد ثروتمند، لباسش را از زير پايش جمع و جور كرد. پيامبر خدا فرمود: «ترسيدى كه از نادارىِ او، چيزى به تو سرايت كند؟». گفت: خير. فرمود: «پس ترسيدى كه از ثروتمندىِ تو، چيزى عايد او شود؟». گفت: خير. فرمود: «پس ترسيدى كه او لباس تو را كثيف كند؟». گفت: خير. فرمود: «پس چه باعث شد كه تو چنين كنى؟». گفت: اى پيامبر خدا! من همراهى دارم كه برايم هر كارِ زشتى را زيبا جلوه مى دهد و هر كارِ خوبى را بد مى نماياند. من نيمى از دارايى ام را براى اين [مرد تنگ دست] قرار دادم. پيامبر صلى الله عليه و آله به مرد تنگ دست فرمود: «آيا مى پذيرى؟». گفت: خير. مرد ثروتمند به او گفت: چرا نمى پذيرى؟ پاسخ داد: مى ترسم بر من همان رود كه بر تو رفته است.

امام على عليه السلام:وقتى آيه: «اى جامه به خويشتن فرو پيچيده! شب را به پا خيز، مگر اندكى» بر پيامبر صلى الله عليه و آله نازل شد، ايشان، تمام شب را به عبادت پرداخت، تا جايى كه پاهايش ورم كرد، به طورى كه [موقع نماز خواندن] يك پايش را بلند مى كرد و يكى را روى زمين مى گذاشت. پس جبرئيل بر ايشان فرود آمد و گفت: «طه» يعنى هر دو پايت را به زمين بگذار، اى محمّد! «ما قرآن را بر تو نازل نكرديم كه به رنج بيفتى» و نيز اين آيه را نازل كرد: «پس، آنچه از قرآن ميسّر است، تلاوت كنيد» .

امام باقر عليه السلام:پيامبر خدا، در شب نوبتىِ عايشه، نزد او بود. به پيامبر صلى الله عليه و آله گفت: اى پيامبر خدا! چرا خودت را به رنج مى اندازى، حال آن كه خداوند، گناهان گذشته و آينده تو را آمرزيده است؟ فرمود: «اى عايشه! آيا بنده اى سپاس گزار نباشم؟!».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند متعال، روشنىِ چشم مرا در نماز نهاده است و آن را محبوب من ساخته، همان گونه كه خوراك براى گرسنه و آب براى تشنه گوارا گشته است. همانا گرسنه پس از خوردنِ غذا، سير مى شود و تشنه پس از نوشيدن آب، سيراب مى گردد؛ ولى من از نماز سير نمى شوم.

امام صادق عليه السلام:پيامبر خدا، در ابتداى بعثت، گاه چندان [پشت سر هم]روزه مى گرفت كه گفته مى شد: ديگر روزه را ترك نخواهد كرد! و گاه [چندان]روزه را ترك مى كرد كه گفته مى شد: ديگر روزه نخواهد گرفت! سپس اين روش را ترك كرد و يك روز در ميان، روزه مى گرفت و اين، روزه داوود عليه السلام بود. بعد از چندى، اين را نيز واگذاشت و سه روز اوّلِ هر ماه را روزه مى گرفت. سپس از اين روش نيز دست كشيد و از هر ده روز، يك روز، روزه مى گرفت: پنج شنبه اوّل و آخر ماه و چهارشنبه ميان ماه، و تا زمانى كه از دنيا رفت، به اين سنّت ادامه داد.