حدیث دربارهاُنس با خدا
الدعوات:وعَنهُ [أي رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله]: يا رَبِّ، وَدَدتُ أنّي أعلَمُ مَن تُحِبُّ مِن عِبادِكَ فَاُحِبُّهُ.
قالَ عز و جل: إذا رَأَيتَ عَبدي يُكثِرُ ذِكري فَأَنَا أذِنتُ لَهُ في ذلِكَ، وأنَا اُحِبُّهُ، وإذا رَأَيتَ عَبدي لا يَذكُرُني فَأَنَا حَجَبتُهُ عَن ذلِكَ، وأنَا أبغَضتُهُ. ۱
الدعوات:و از او (يعنى پيامبر خدا) است [كه گفت:]پروردگارا! دوست داشتم بدانم كدام بنده ات را دوست مى دارى، تا دوستش بدارم.
خداوند فرمود: «هر گاه ديدى بنده اى بسيار مرا ياد مى كند، [بدان كه]من به او اجازه ياد خود را داده ام و من، او را دوست دارم؛ امّا هر گاه ديدى بنده ام مرا ياد نمى كند، [بدان كه]من او را از آن باز داشته ام و من، او را دشمن مى دارم».
۱.الدعوات: ص 20 ص 18.