حدیث دربارهخوش بخت ، در رَحِم مادرش

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إنَّ النُّطفَةَ إذَا استَقَرَّت فِي الرَّحِمِ فَمَضى لَها أربَعونَ يَوما. جاءَ مَلَكُ الرَّحِمِ فَصَوَّرَ عَظمَهُ ولَحمَهُ ودَمَهُ وشَعرَهُ وبَشَرَهُ وسَمعَهُ وبَصَرَهُ، فَيَقولُ: يا رَبِّ أذَكَرٌ أم اُنثى؟ يا رَبِّ أشَقِيٌّ أم سَعيدٌ؟ فَيَقضِي اللّهُ عز و جل ما شاءَ ويُكتَبُ، ثُمَّ يَقولُ: أي رَبِّ أيُّ شَيءٍ رِزقُهُ؟ فَيَقضِي اللّهُ ما شاءَ، فَيُكتَبُ ثُمَّ يُطوى بِالصَّحيفَةِ فَلا تُنشَرُ إلى يَومِ القِيامَةِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:وقتى نطفه در رَحِم قرار گرفت و چهل روز از آن سپرى شد.، فرشته رَحِم مى آيد و استخوان و گوشت و خون و مو و پوست و گوش و چشم آن (جنين) را شكل مى دهد و مى گويد: «پروردگارا! آيا مرد است يا زن؟ پروردگارا! آيا بدبخت است، يا خوش بخت؟». آن گاه خداوند عز و جل آنچه را بخواهد، حكم مى كند و همان نوشته مى شود. سپس مى گويد: «پروردگارا! روزىِ او چيست؟». آن گاه خدا آنچه را بخواهد، حكم مى كند. پس نوشته مى شود و سپس در يك صفحه پيچيده مى شود و تا روز رستاخيز، گشوده نمى شود.
۱.المعجم الكبير: ج 3 ص 177 ح 3041.