حدیث دربارهظاهر، باطن

گزیده حکمت‌نامه پیامبر اعظم(ص)، ص ۱۴۳، ح ۳۷۱

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله

ظاهر، باطن

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:اللّهُمَّ إِنّي أَسأَ لُكَ بِاسمِكَ. يا أَحكَمَ الحاكِمينَ، يا أَعدَلَ العادِلينَ، يا أَصدَقَ الصّادِقينَ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوندا! من از تو درخواست مى كنم به نامت. اى حاكم ترينِ حاكمان، اى دادگرترينِ دادگران، اى راستگوترينِ راستگويان!

۱.المصباح للكفعمي: ص 338.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های اعتقادی ایمان به خدا شناخت اسما و صفات خدا +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در دعا ـ: تويى ظاهر كه فراتر صفت «ظاهر»، اسم فاعل از مادّه «ظهر» است كه بر نيرومندى و آشكار شدن دلالت دارد و هنگامى به كار مى رود كه چيزى هويدا گردد. و «باطن»، اسم فاعل از مادّه «بطن» است كه بر خلاف آشكار شدن و هويدا گشتن است. باطن هر چيز، يعنى اندرون آن، بر خلاف ظاهر (بيرون) آن. پرسشى كه درباره اين دو صفت ممكن است مطرح شود، آن است كه چگونه اين دو صفت متضاد، هم زمان بر خدا اطلاق مى شوند؟ امير مؤمنان على عليه السلام در پاسخ به اين پرسش، چنين مضمونى مى فرمايد: «حيثيت ظهور، غير از حيثيت بطون است و خداى سبحان از حيث افعالش، بر خِردها ظاهر (آشكار) است؛ امّا از حيث ذاتش، از آنها باطن (پوشيده) است و آدمى نمى تواند با قواى ادراكىِ خود، بر ذات الهى احاطه يابد». از تو چيزى نيست، و تويى باطن كه نزديك تر از تو [به اشيا]چيزى نيست.