حدیث دربارهزيان هاى ثروت اندوزى

التوحيد عن زيد بن وهب عن أبي ذرّ:خَرَجتُ لَيلَةً مِنَ اللَّيالي فَإِذا رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله يَمشي وَحدَهُ لَيسَ مَعَهُ إنسانٌ، فَظَنَنتُ أنَّهُ يَكرَهُ أن يَمشِيَ مَعَهُ أحَدٌ، قالَ: فَجَعَلتُ أمشي في ظِلِّ القَمَرِ، فَالتَفَتَ فَرَآني، فَقالَ: مَن هذا؟ قُلتُ: أبو ذَرٍّ جَعَلَنِي اللّهُ فِداكَ! قالَ: يا أبا ذَرٍّ تَعالَ. فَمَشَيتُ مَعَهُ ساعَةً، فَقالَ: إنَّ المُكثِرينَ هُمُ الأَقَلّونَ يَومَ القِيامَةِ، إلّا مَن أعطاهُ اللّهُ خَيرا، فَنَفَحَ مِنهُ بِيَمينِهِ وشِمالِهِ وبَينَ يَدَيهِ ووَراءَهُ، وعَمِلَ فيهِ خَيرا. ۱

التوحيدـ به نقل از زيد بن وهب، از ابو ذر ـ: شبى از شب ها بيرون رفتم و پيامبر خدا را ديدم كه تنها قدم مى زند و هيچ كس با وى نيست. گمان كردم كه دوست نمى دارد كسى با ايشان همراه باشد. پس در سايه ماه به گام زدن پرداختم. مرا ديد و فرمود: «كيست؟». گفتم: خدا مرا فداى تو سازد! ابو ذرم. فرمود: «اى ابو ذر! پيش بيا». پس چندى با ايشان قدم زدم. فرمود: «در روز قيامت، آنان كه [از مال دنيا]بيشتر دارند، كم مايه ترند، مگر آن كس كه خدا به وى خير عطا فرموده باشد و او از آن، به راست و چپ و پيش رو و پشتِ سر ببخشد و با آن، كار نيك كند».

۱.التوحيد: ص 409 ح 9.

کلیدواژه‌ها حکمت های اقتصادی آفات توسعه ثروت اندوزی زیان های ثروت اندوزی

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از مال، برحذر باشيد، كه در روزگاران گذشته، مردى بود كه مال و فرزند گِرد مى آورد و به خود و خانواده اش مى پرداخت و براى ايشان، مال جمع مى كرد. پس فرشته مرگ، نزد وى آمد و در جامه بينوايى، درِ [خانه]او را كوبيد. دربانان به سوى وى رفتند. به آنان گفت: «سَرور خود را نزد من فرا خوانيد». گفتند: آيا سَرور ما به ديدار كسى چون تو آيد؟! سپس وى را راندند تا از آستانه خانه دورش كردند. ديگر بار، آن فرشته با همان شكل آمد و گفت: «سَرور خود را نزد من، فرا خوانيد و آگاهش كنيد كه من، فرشته مرگم». سَرور آنان، چون اين كلام را شنيد، بيمناك و بس هراسان بر نشست و به يارانش گفت: با وى به نرمى سخن برانيد و به وى بگوييد: خدايت بركت دهد! شايد به دنبال كسى جز سَرور ما هستى! گفت: «نه!». سپس بر وى وارد شد و به او گفت: «برخيز و هر چه خواهى، وصيّت كن، كه من پيش از بيرون شدن، جانت را مى ستانم». خانواده اش بانگ برآورده، گريستند. مرد گفت: صندوق ها را بگشاييد و هر چه زر و سيم در آن است، فهرست كنيد. آن گاه، آن مرد به مال خود روى كرد و آن را دشنام داده، گفت: خدايت لعنت كند! ياد پروردگارم را از خاطرم بُردى و از كار آخرت، غافلم كردى، چندان كه مرا در كار خدا به سركشى وا داشتى. سپس خداى متعال، آن مال را به سخن در آورد. مال گفت: چرا مرا دشنام مى دهى، حال آن كه تو از من نكوهيده تر هستى؟ آيا تو در چشم مردم، كوچك نبودى و چون اثر مرا در تو ديدند، گرامى ات نداشتند؟ آيا در محضر شاهان و بزرگان، همراه شايستگان، حضور نيافتى و پيش از ايشان وارد نشدى؟ آيا دختران شاهان و بزرگان را به همسرى نگرفتى، حال آن كه شايستگان هم خواستگار آنان بودند؛ امّا تو پذيرفته شدى و ايشان پذيرفته نگشتند؟ اگر مرا در راه خيرها صرف مى كردى، تو را باز نمى داشتم و اگر در راه خدا مصرفم مى نمودى، تو را نكوهش نمى كردم. پس چرا به من دشنام مى دهى، حال آن كه تو از من نكوهيده ترى؟ من و تو از خاك آفريده شديم؛ و اينك من، همان خاك پاكم و تو به گناه من آلوده اى. مال به صاحب خويش، چنين مى گويد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا خداوند به ظالم مهلت مى دهد تا بگويد: «خدا مرا رها نهاده است». سپس وى را سخت گرفتار مى كند. خداوند، خود را به گاهِ هلاكت ظالمان ستوده و فرموده است: «پس بيخ و بن گروهى كه ستم كردند، بُريده شد؛ و ستايش، خداى راست، پروردگارِ جهانيان» .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا هر چه مال دنيا افزون تر و سنگين تر گردد، بلاى صاحب آن بيشتر مى شود. پس به حال ثروتمندانْ غبطه مخوريد، مگر به حال آن كس كه مالش را در راه خدا مى بخشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ بنده اى به حاكم نزديك نمى گردد، مگر آن كه از خدا دور مى شود؛ و مالش افزون نمى گردد، جز آن كه حسابرسى اش سخت مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا پيشِ روى شما گردنه اى بس سخت قرار دارد كه گران باران نمى توانند از آن گذر كنند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هلاكت افراد امّت من، در ترك دانش و گردآورى مال است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دينار و درهم، پيشينيانِ شما را هلاك كرد و شما را نيز هلاك مى كند.