حدیث دربارهفضيلت كعبه

عنه صلى الله عليه و آله ـ عِندَما طافَ بِالكَعبَةِ حَتّى إذا بَلَغَ الرُّكنَ اليَمانِيَّ رَفَعَ رَأسَهُ إلَى الكَعبَةِ ـ:الحَمدُ للّهِِ الَّذي شَرَّفَكِ وعَظَّمَكِ، والحَمدُ للّهِِ الَّذي بَعَثَني نَبِيًّا وجَعَلَ عَلِيًّا إمامًا. اللّهُمَّ اهدِ لَهُ خِيارَ خَلقِكَ، وجَنِّبهُ شِرارَ خَلقِكَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ وقتى كعبه را طواف كرد و به رُكن يَمانى رسيد، پس از آن كه سرش را به سوى كعبه بلند كرد ـ: ستايش، خداى را كه تو را شرافت و عظمت بخشيد و مرا به پيامبرى برانگيخت و على را امام قرار داد. خدايا! بهترين بندگانت را به سوى آن ره نمون باش و آن را از بندگانِ بد خويش، دور بدار.
۱.الكافي: ج 4 ص 410 ح 19.

احادیث دیگر این موضوع

۱