حدیث دربارهآن كه شب قدر را در مى يابد
الإمام الباقر عليه السلام:إنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه و آله لَمَّا انصَرَفَ مِن عَرَفاتٍ وسارَ إلى مِنى، دَخَلَ المَسجِدَ فَاجتَمَعَ إلَيهِ النّاسُ يَسأَلونَهُ عَن لَيلَةِ القَدرِ، فَقامَ خَطيبا، فَقالَ ـ بَعدَ الثَّناءِ عَلَى اللّهِ عز و جل ـ:
أمّا بَعدُ، فَإِنَّكُم سَأَلتُموني عَن لَيلَةِ القَدرِ ولَم أطوِها عَنكُم لِأَنّي لَم أكُن بِها عالِما، اِعلَموا أيُّهَا النّاسُ أ نَّهُ مَن وَرَدَ عَلَيهِ شَهرُ رَمَضانَ وهُوَ صَحيحٌ سَوِيٌّ فَصامَ نَهارَهُ، وقامَ وِردا مِن لَيلِهِ، وواظَبَ عَلى صَلاتِهِ وهَجَّرَ إلى جُمُعَتِهِ، وغَدا إلى عيدِهِ؛ فَقَد أدرَكَ لَيلَةَ القَدرِ، وفازَ بِجائِزَةِ الرَّبِّ عز و جل. ۱
امام باقر عليه السلام:پيامبر صلى الله عليه و آله، چون از عرفات برگشت و به مِنا رفت، وارد مسجد شد. مردم، گِرد او جمع شدند و از شب قدر مى پرسيدند. پيامبر صلى الله عليه و آله به سخن ايستاد و پس از ثناى خداوند، چنين فرمود: «امّا بعد، شما درباره شب قدر از من پرسيديد. بيان نكردن آن براى اين نبود كه نسبت به آن عالِم نبودم. بدانيد ـ اى مردم ـ هر كس ماه رمضان بر او وارد شود و او سالم باشد، پس، روزِ آن را روزه بدارد و بخشى از شب آن را به عبادت برخيزد و مواظب نمازش باشد و در گرماى آن، به نماز جمعه اش برود و سحرگاه به نماز عيدش برود، به يقين، شبِ قدر را دريافته و به جايزه پروردگار، دست يافته است».
۱.كتاب من لا يحضره الفقيه: ج 2 ص 97 ح 1834.