حدیث دربارهسخنى در شرح حديث «روزه براى من است»

عنه صلى الله عليه و آله:قالَ اللّهُ ـ تَبارَكَ وتَعالى ـ: «كُلُّ عَمَلِ ابنِ آدَمَ هُوَ لَهُ غَيرَ الصِّيامِ؛ هُوَ لي، وأنَا أجزي بِهِ». وَالصِّيامُ جُنَّةُ العَبدِ المُؤمِنِ يَومَ القِيامَةِ كَما يَقي أحَدَكُم سِلاحُهُ فِي الدُّنيا. ولَخُلوفُ فَمِ الصّائِمِ أطيَبُ عِندَ اللّهِ عز و جل مِن ريحِ المِسكِ. وَالصّائِمُ يَفرَحُ بِفَرحَتَينِ: حينَ يُفطِرُ فَيَطعَمُ ويَشرَبُ، وحينَ يَلقاني فَاُدخِلُهُ الجَنَّةَ». ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند ـ تبارك و تعالى ـ فرموده است: «هر كارِ آدمى زاده براى خود اوست، مگر روزه دارى، كه براى من است و من خودم پاداش آن را مى دهم. روزه، سپر بنده مؤمن در روز قيامت است، همان گونه كه در دنيا هر يك از شما را سلاحش حفاظت مى كند. بوى ناخوش دهان روزه دار در نزد خدا از بوى مشك، خوش بوتر است. روزه دار، دو بار خوش حال مى شود: هنگامى كه افطار مى كند و مى خورد و مى نوشد، و آن گاه كه مرا ديدار مى كند. پس، او را وارد بهشت مى كنم».

۱.الخصال: ص 45 ح 42.

کلیدواژه‌ها روزه حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عبادی میهمانی خدا +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل فرموده است: «روزه، براى من است و خودم پاداش آن را مى دهم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خواب روزه دار، عبادت است و نَفَس او، تسبيح است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بر روزه دار، قلم [ثبت گناهان]جارى نمى شود بى ترديد، اين حديث و امثال آن، مجوّز انجام دادن گناه نيستند و مقصود، آن است كه روزه، مانع از انجام دادن گناهان مى گردد و در نتيجه، گناهى در پرونده روزه دار، ثبت نمى شود. تا آن كه افطار كند، [البتّه]تا وقتى كه آنچه روزه را باطل مى كند، انجام نداده باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:روزه دار، دو خوش حالى دارد: خوش حالى اى در هنگام افطار كردنش، و خوش حالى اى در روز قيامت، كه [در آن روز،]منادى ندا مى دهد: «كجايند آنها كه جگرهايشان تشنه است؟ به عزّتم سوگند كه امروز، سيرابشان مى كنم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس خدا را بشناسد و عظمتش را در يابد، دهانش را از سخن و شكمش را از غذا نگه مى دارد و با روزه و نماز، خويشتندارى مى كند.

امام صادق عليه السلامـ به نقل از پدرانش عليهم السلام ـ: پيامبر خدا فرمود: «خداوند، فرشتگان خود را براى دعا به روزه داران، گماشته است». نيز فرمود: «جبرئيل عليه السلام از طرف خداوند، مرا خبر داد كه خداوند فرمود: هرگز فرشتگانم را مأمور دعا براى هيچ يك از بندگانم نكردم، مگر آن كه دعايشان را درباره او مستجاب ساختم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ روزه دارى در ميان گروهى كه غذا مى خورند، حاضر نمى شود، مگر آن كه اعضايش تسبيح مى گويند و درود فرشتگان بر او خواهد بود. درود فرشتگان، همان استغفار (آمرزش خواهى) است.