حدیث دربارهگروه هايى كه پيامبر صلى الله عليه و آله

عنه صلى الله عليه و آلهـ في حَجَّةِ الوَداعِ وهُوَ عَلى ناقَتِهِ، ويَدُهُ عَلى مَنكِبِ عَلِيٍّ عليه السلام ـ: اللّهُمَّ هَل بَلَّغتُ؟ اللّهُمَّ هَل بَلَّغتُ؟ هذَا ابنُ عَمّي وأبو وُلدي، اللّهُمَّ كُبَّ مَن عاداهُ فِي النّارِ! ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در حجّة الوداع، در حالى كه بر ناقه خويش سوار و دستش بر شانه على عليه السلام بود ـ: بار خدايا! آيا رساندم؟ بار خدايا! آيا رساندم؟ اين، پسر عموى من و پدرِ فرزندان من است. بار خدايا! هر كه را با او دشمنى كند، در آتش، سرنگون ساز.

۱.المعجم الأوسط: ج 6 ص 300 ح 6468.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عبادی دعا و ذکر کسانی که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

صحيح البخارى:عبد اللّه بن مسعود گفت: پيامبر خدا، در كنار كعبه به نماز ايستاده بود و گروه قريش، در انجمن هاى خويش بودند كه يكى از ايشان گفت: بنگريد اين رياكار را! كدام يك از شما حاضر است به كشتارگاه خاندان فلانى برود و سرگين و خون و بچه دانِ كشتارهاى آنها را بياورد و صبر كند تا چون به سجده رفت، آنها را بر پشت و گردن او بيندازد؟ پليدترين فرد آنان، برخاست و چون پيامبر خدا به سجده رفت، آن كثافات را بر پشت و گردن ايشان ريخت و پيامبر صلى الله عليه و آله همچنان در سجده مانْد. قريش، شروع به خنديدن كردند، چنان كه از شدّت خنده به يكديگر مى خوردند. شخصى نزد فاطمه عليهاالسلام ـ كه دختر بچّه اى بود ـ رفت [و خبر بُرد]. فاطمه عليهاالسلامدوان دوان آمد و آن كثافات را از پشت پيامبر صلى الله عليه و آله ـ كه همچنان در حال سجده بود ـ كنار زد و به ناسزاگويى به آن جماعت پرداخت. پيامبر خدا، چون نمازش را به پايان بُرد، گفت: «بار خدايا! قريش را گوشمالى ده. بار خدايا! قريش را گوشمالى ده. بار خدايا! قريش را گوشمالى ده». سپس نام بُرد: «بار خدايا! عمرو بن هِشام و عُتبة بن ربيعه و شيبة بن ربيعه و وليد بن عتبه و اميّة بن خلف و عُقبة بن ابى مُعيط و عُمارة بن وليد را گوشمالى ده». عبد اللّه گفت: به خدا سوگند كه ديدم اين عدّه، در روز بدر، كشته شدند و اجسادشان را در چاه قليب: گودال. ظاهرا قليب، به چاهى هم گفته مى شود كه گودبردارى شده، ولى هنوز سنگ چين و آماده نشده است. در اين حديث، قطعا مراد، چاه هاى آب موجود در بدر نيست. ريختند. سپس پيامبر خدا فرمود: «لعنتِ پيوسته بر اصحاب چاه باد!».

صحيح البخارىـ به نقل از عبد اللّه بن مسعود ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله روبه كعبه كرد و چند تن از قريش را نفرين نمود: شيبة بن ربيعه و عتبة بن ربيعه و وليد بن عتبه و ابو جهل بن هشام را. خدا را گواه مى گيرم كه لاشه همه اينها را ديدم كه بر زمين افتاده و آفتاب، دگرگونشان ساخته است، و آن روز، يك روزِ داغ بود.

امام على عليه السلام:پيامبر خدا در جنگ احزاب، چنين دعا كرد: «بار خدايا، اى فرو فرستنده كتاب، اى گستراننده ابرها، اى گذارنده ترازو، اى حسابگر سريع! اين احزاب (طوايف و قبايل به هم پيوسته بر ضدّ ما) را در هم شكن و خوارشان گردان».

صحيح البخارىـ به نقل از عبد اللّه بن ابى اوفى ـ: پيامبر خدا، در روز احزاب، به مشركان نفرين فرستاد و گفت: «بار خدايا! اى فرو فرستنده كتاب، اى سريع در حساب [رسى به اعمال خلق]، بار خدايا! احزاب را در هم شكن. بار خدايا! آنان را در هم شكن و متزلزلشان گردان».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، دشمنى كند با آن كس كه با على دشمنى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در روز غدير خم ـ: بار خدايا! هر كه من مولاى اويم، پس على مولاى اوست. بار خدايا! دوستى كن با هر آن كس كه با او دوستى كند و دشمنى كن با هر آن كس كه با او دشمنى كند و يارى كن هر آن كس را كه او را يارى كند و كمك كن به كسى كه او را كمك كند.

امام صادق عليه السلام:حسين عليه السلام را مادرش [فاطمه عليهاالسلام]در آغوش گرفته بود. پيامبر خدا، او را گرفت و فرمود: «خداوند، قاتلان تو را لعنت كند! خداوند، غارت كنندگان تو را لعنت كند! خداوند، هم دستانِ بر ضدّ تو را نابود كند! خداوند، خود، ميان من و كسانى كه بر ضدّ تو به يارى يكديگر برخيزند، داورى كند!».