حدیث دربارهدعاى پيامبر صلى الله عليه و آله براى قومش

الشفا بتعريف حقوق المصطفى:رُوِيَ أنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه و آله لَمّا كُسِرَت رَباعِيَتُهُ وشُجَّ وَجهُهُ يَومَ اُحُدٍ، شَقَّ ذلِكَ عَلى أصحابِهِ شَقّا شَديدا، وقالوا لَو دَعَوتَ عَلَيهِم، فَقالَ: إنّي لَم اُبعَث لَعّانا ولكِنّي بُعِثتُ داعِيا ورَحمَةً، اللّهُمَّ اهدِ قَومي فَإِنَّهُم لا يَعلَمونَ. ۱

الشفا بتعريف حقوق المصطفى:روايت شده است كه چون در جنگ اُحد، دندان هاى ميانى پيامبر صلى الله عليه و آله شكست و صورتش شكافته شد، اين حادثه بر يارانش سخت گران آمد و گفتند: كاش نفرينشان كنى! فرمود: «من براى لعن [و نفرين]مبعوث نشده ام، بلكه براى دعوت [به حق] و از سرِ مهر، برانگيخته شده ام. بارخدايا! قوم مرا هدايت فرما، كه آنان نادان اند».

۱.الشفا بتعريف حقوق المصطفى: ج 1 ص 105.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عبادی دعا و ذکر کسانی که پیامبر صلی الله علیه و آله برایشان +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوندا! قومم را بيامرز، كه آنان نادان اند.

صحيح البخارىـ به نقل از ابو هُرَيره ـ: طُفَيل بن عمرو، خدمت پيامبر خدا رسيد و گفت: اى پيامبر خدا! قبيله دوس، نافرمانى و سرپيچى كردند. پس نفرينشان كن. مردم گمان بردند كه پيامبر صلى الله عليه و آله آنان را نفرين مى كند؛ امّا ايشان گفت: «بار خدايا! دوس را هدايت فرما و آنان را [به دين اسلام] بياور».

صحيح البخارىـ به نقل از عبد اللّه بن مسعود ـ: گويى پيامبر صلى الله عليه و آله را مى بينم كه پيامبرى از پيامبران را مجسّم مى سازد كه قومش او را زدند و خون آلودش كردند و او خون از چهره اش پاك مى كند و مى گويد: «بار خدايا! قوم مرا بيامرز، كه آنان نادان اند».