حدیث دربارهموانع اجابت دعا

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إنَّ العَبدَ لَيُشرِفُ عَلى حاجَةٍ مِن حَوائِجِ الدُّنيا، فَيَذكُرُهُ اللّهُ مِن فَوقِ سَبعِ سَماواتٍ، فَيَقولُ: مَلائِكَتي إنَّ عَبدي هذا قَد أشرَفَ عَلى حاجَةٍ مِن حَوائِجِ الدُّنيا؛ فَإِن فَتَحتُها لَهُ فَتَحتُ بابا إلَى النّارِ، ولكِنِ ازووها عَنهُ. فَيُصبِحُ العَبدُ عاضّا عَلى أنامِلِهِ، يَقولُ: مَن سَبَقَني؟ مَن دَهاني؟ وما هِيَ إلّا رَحمَةٌ رَحِمَهُ اللّهُ بِها. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا بنده در آستانه رسيدن به حاجتى از حاجت هاى دنيا قرار مى گيرد؛ امّا خداوند از فراز هفت آسمان، ياد او مى كند و مى فرمايد: «فرشتگان من! اين بنده ام به حاجتى از حاجت هاى دنيا نزديك شده است. اگر آن را برايش بگشايم، درى به سوى آتش گشوده ام. پس، آن را از او دور كنيد». بنده، انگشت حسرت مى گزد و مى گويد: چه كسى بر من [در رسيدن به آن حاجت]پيشى گرفت؟ چه كسى به من نيرنگ زد؟ در صورتى كه اين، جز لطفى نيست كه خداوند در حقّ او نموده است.
۱.حلية الأولياء: ج 7 ص 208.

احادیث دیگر این موضوع

۶