حدیث دربارهدل شب
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إنَّ العَبدَ إذا تَخَلّى بِسَيِّدِهِ في جَوفِ اللَّيلِ المُظلِمِ وناجاهُ أثبَتَ اللّهُ النّورَ في قَلبِهِ، فَإِذا قالَ: يا رَبِّ يا رَبِّ، ناداهُ الجَليلُ جَلَّ جَلالُهُ: لَبَّيكَ عَبدي، سَلني اُعطِكَ، وتَوَكَّل عَلَيَّ أكفِكَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بنده هر گاه در دلِ شب تار، با سروَرش خلوت كند و به راز و نياز با او بپردازد، خداوند نور را در دلش استوار مى گردانَد، و هر گاه بگويد: «خداى من، خداى من!»، خداوند جليل مى فرمايد: «بله، بنده من! از من بخواه تا عطايت كنم؛ به من توكّل كن تا كارسازى كنم».
۱.الأمالي للصدوق: ص 354 ح 432.