حدیث دربارهحقيقت ايمان و نشانه هاى آن

الإمام الكاظم عليه السلام:رُفِعَ إلى رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله قَومٌ في بَعضِ غَزَواتِهِ فَقالَ: مَنِ القَومُ؟ فَقالوا: مُؤمِنونَ يا رَسولَ اللّهِ، قالَ: وما بَلَغَ مِن إيمانِكُم؟ قالوا: الصَّبرُ عِندَ البَلاءِ، وَالشُّكرُ عِندَ الرَّخاءِ، وَالرِّضا بِالقَضاءِ. فَقالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: حُلَماءُ عُلَماءُ كادوا مِنَ الفِقهِ أن يَكونوا أنبِياءَ، إن كُنتُم كَما تَصِفونَ فَلا تَبنوا ما لا تَسكُنونَ، ولا تَجمَعوا ما لا تَأكُلونَ وَاتَّقُوا اللّهَ الَّذي إلَيهِ تُرجَعونَ. ۱

امام كاظم عليه السلام:در يكى از جنگ هاى پيامبر صلى الله عليه و آله گروهى نزد ايشان آمدند.پرسيد: «شما كيستيد؟». گفتند: جمعى مؤمن، اى پيامبر خدا! فرمود: «نشانه ايمانتان چيست؟». گفتند: شكيبايى در گرفتارى، سپاس گزارى در برخوردارى، و خشنودى به قضا [ى الهى]. پيامبر خدا فرمود: «بردبارانى (/ خردمندانى) دانا كه از [شدّت] دانايى نزديك است كه پيامبر باشند. اگر راست مى گوييد، پس بنا مكنيد آنچه را كه در آن ساكن نمى شويد، و گِرد مياوريد آنچه را كه نمى خوريد، و از خدايى كه به سوى او باز مى گرديد، پروا بداريد».

۱.الكافي: ج 2 ص 48 ح 4.

کلیدواژه‌ها ایمان حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های اعتقادی شناخت ایمان +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر چيزى حقيقتى دارد، و هيچ بنده اى به حقيقت ايمان نمى رسد، مگر آن گاه كه معتقد باشد آنچه به او رسيده، نمى شده كه نرسد، و آنچه به او نرسيده، امكان نداشته است كه برسد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هفت چيز است كه در هر كس وجود داشته باشند، آن كس حقيقتِ ايمان را كامل كرده است و درهاى بهشت به رويش باز است: كسى كه وضويش را شاداب بگيرد، نمازش را نيكو به جا آورد، زكات مالش را بپردازد، خشم خود را نگه دارد، زبانش را به بند كشد، براى گناهش آمرزش بطلبد، و با خانواده پيامبرش خالص و يك دل باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ بنده اى مؤمن نيست، مگر آن كه مرا از خودش دوست تر بدارد، خاندانم را از خاندان خودش دوست تر بدارد، بستگان مرا از بستگان خودش دوست تر بدارد، و جان مرا از جان خودش دوست تر بدارد.