حدیث دربارهشيوه تربيت اسلامى
مسند ابن حنبل عن عمّ أبي رافع بن عمرو الغفاري:كُنتُ وأنا غُلامٌ أرمي نَخلاً لِلأَنصارِ، فَأتَى النَّبيُ صلى الله عليه و آله فَقيلَ: إنَّ هاهُنا غُلاما يَرمي نَخلَنا! فَاُتِيَ بي إلَى النَّبِيِ صلى الله عليه و آله، فَقالَ: يا غُلامُ! لِمَ تَرمِي النَّخلَ؟ قالَ: قُلتُ: آكُلُ. قالَ: فَلا تَرمِ النَّخلَ وكُل ما يَسقُطُ في أسافِلِها. ثُمَّ مَسَحَ رَأسي وقالَ: اللّهُمَّ أشبِع بَطنَهُ. ۱
مسند ابن حنبلـ به نقل از عموى ابو رافع بن عمرو غِفارى ـ: من كودك بودم كه به درخت خرماى انصار، سنگ پرتاب مى كردم. پيامبر صلى الله عليه و آله كه آمد، به ايشان گفته شد: اين جا كودكى هست كه به درخت خرماى ما سنگ مى زند.
مرا نزد پيامبر صلى الله عليه و آله بردند و ايشان فرمود: «اى پسر! چرا به درخت خرما سنگ مى اندازى؟».
گفتم: [از آن] مى خورم.
فرمود: «به درخت، سنگ نينداز و هر چه پايين آن ريخت، بخور».
سپس دست بر سر من كشيد، [برايم دعا كرد]و فرمود: «خداوندا! شكم او را سير گردان».
۱.مسند ابن حنبل: ج 7 ص 296 ح 20364.