از قضاى حتمى ، گريزى نيست
4 حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:وَالَّذي نَفسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ، لَو جَهَدَتِ الاُمَّةُ لِتَنفَعَكَ ما نَفَعَتكَ، إلّا شَيئا قَد كَتَبَهُ اللّهُ لَكَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سوگند به آن كه جان محمّد به دست اوست، اگر همه امّت بكوشند تا سودى به تو برسانند، نمى توانند، مگر آن چيزى كه خدا براى تو مقرّر نموده است.
۱.الفردوس: ج 4 ص 365 ح 7055.
حلية الأولياء عن أنس:خَدَمتُ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله عَشرَ سِنينَ، فَما أرسَلَني في حاجَةٍ قَطُّ فَلَم تُهَيَّأ، إلّا قالَ: لَو قَضى كانَ ـ أو قَدَّرَ كانَ ـ. ۱
حلية الأولياءـ به نقل از اَنَس ـ: ده سال در خدمت پيامبر خدا بودم. هرگز مرا براى انجام دادن كارى نفرستاد و آن كار انجام نشد، مگر اين كه فرمود: «اگر قضا بود، مى شد» يا «اگر قَدَر بود، مى شد».
۱.حلية الأولياء: ج 6 ص 179 ح 366.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إنَّ اللّهَ إذا أرادَ إمضاءَ أمرٍ، نَزَعَ عُقولَ الرِّجالِ حَتّى يُمضِيَ أمرَهُ، فَإِذا أمضاهُ رَدَّ إلَيهِم عُقولَهُم ووَقَعَتِ النَّدامَةُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه خداوند، جامه عمل پوشيدن كارى را اراده نمايد، خِرد مردان را بر مى كَنَد تا كارش را به انجام رساند. وقتى كارش را به انجام رساند، خردشان را باز مى گردانَد و پشيمانى رُخ مى دهد.
۱.الجامع الصغير: ج 1 ص 253 ح 1666.
الغيبة للنعماني عن عبد اللّه بن عبّاس:قالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله لِأَبي: يا عَبّاسُ، وَيلٌ لِذُرِّيَّتي مِن وُلدِكَ، ووَيلٌ لِوُلدِكَ مِن وُلدي، فَقالَ: يا رَسولَ اللّهِ، أفَلا أجتَنِبُ النِّساءَ، أو قالَ: أفَلا أجُبُّ ۱ نَفسي؟
قالَ: إنَّ عِلمَ اللّهِ عز و جل قَد مَضى، وَالاُمورُ بِيَدِهِ، وإنَّ الأَمرَ سَيَكونُ في وُلدي. ۲
الغيبة، نعمانىـ به نقل از عبد اللّه بن عبّاس ـ: پيامبر خدا به پدرم فرمود: «اى عبّاس! واى بر نوادگان من از نسل تو و واى بر فرزندان تو از نسل من!».
گفت: اى پيامبر خدا! آيا از زنان، دورى كنم؟ (خود را عقيم سازم؟).
فرمود: «همانا علم خداوند عز و جل انجام گرفته و كارها به دست اوست و اين كار، به زودى درباره فرزندان من، محقّق مى شود».