نشانه هاى نفاق
3 حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:أربَعٌ مَن كُنَّ فيهِ فهُو مُنافِقٌ، وإن كانَت فيهِ واحِدَةٌ مِنهُنَّ كانَت فيهِ خَصلَةٌ مِن النِّفاقِ حتّى يَدَعَها: مَن إذا حَدَّثَ كَذَبَ، وإذا وَعَدَ أخلَفَ، وإذا عاهَدَ غَدَرَ، وإذا خاصَمَ فَجَرَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چهار خصلت است كه در هر كه باشند، منافق است و اگر يكى از آنها در او باشد، يك خصلت نفاق در او وجود دارد تا اين كه آن را رها كند: اين كه هر گاه سخن گويد، دروغ گويد؛ و هر گاه وعده دهد، خُلفِ وعده كند؛ و هر گاه پيمان بندد، پيمان شكنى كند؛ و هر گاه ستيزه كند، از حق، تجاوز نمايد.
۱.الخصال: ص 254 ح 129.
عنه صلى الله عليه و آله:لِلمُنافِقينَ عَلاماتٌ يُعرَفونَ بِها: تَحِيَّتُهُم لَعنَةٌ، وطَعامُهُم نُهمَةٌ، وغَنيمَتُهُم غُلولٌ، لا يَقرَبونَ المَساجِدَ إلّا هُجرا، ولا يَأتونَ الصَّلاةَ إلّا دُبُرا، مُستَكبِرينَ لا يَألَفونَ ولا يُؤلَفونَ، خُشُبٌ باللَّيلِ سُخُبٌ بالنَّهارِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:براى منافقان، نشانه هايى است كه با آنها شناخته مى شوند: درودشان لعنت است. پُرخور و شكمباره اند. به غنايم، دستبرد مى زنند. به مساجد، نزديك نمى شوند، مگر با اكراه و رياكارى. نماز را آخرِ وقت مى خوانند. خودْ برتر بين اند، به طورى كه با كسى اُنس و اُلفت نمى گيرند و كسى هم با آنان اُلفت نمى گيرد. شب، مانند چوبِ خشك مى افتند (شب زنده دارى نمى كنند) و روز، صداى خود را به جرّ و بحث، بلند مى كنند.
۱.كنز العمال: ج 1 ص 170 ح 862.