كودكى كردن با كودك و بازى با او

3 حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:مَن كانَ عِندَهُ صَبِيٌ فَليَتَصابَ لَهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نزد هر كس كودكى هست، بايد با او كودكى كند ۲.
۱.كتاب من لا يحضره الفقيه: ج 3 ص 483 ح 4707.
۲.چون كه با كودك سر و كارت فِتاد پس زبان كودكى بايد گشاد. (مولوى)
صحيح ابن حبّان عن أبي هريرة:كانَ النَّبِيُ صلى الله عليه و آله يَدلَعُ ۱ لِسانَهُ لِلحُسَينِ، فَيَرى الصَّبِيُ حُمرَةَ لِسانِهِ، فَيَهِشُّ ۲ إلَيهِ. فَقالَ لَهُ عُيَينَةُ بنُ بَدرٍ: ألا أراهُ يَصنَعُ هذا بِهذا، فواللّه إنَّهُ لَيَكونُ لِيَ الوَلَدُ قَد خَرَجَ وَجهُهُ وَما قَبَّلتُهُ قَطُّ! فَقالَ النَّبِيُ صلى الله عليه و آله: مَن لا يَرحَمُ لا يُرحَمُ. ۳
صحيح ابن حبّانـ به نقل از ابو هريره ـ: پيامبر خدا، زبانش را براى حسين عليه السلام بيرون مى آورد و كودك، سرخىِ زبان را مى ديد و مى خنديد. عُيَينة بن بدر به ايشان گفت: چه مى بينيم؟ او با اين [كودك]چنين مى كند؟! من فرزندى دارم كه صورتش ريش در آورده؛ ولى هيچ گاه او را نبوسيده ام. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «كسى كه مهربانى نكند، مورد مهربانى قرار نمى گيرد».
۱.يَدْلَعُ لِسانَهُ: أي يُخرجه (النهاية: ج 2 ص 130 «دلع»).
۲.هَشَّ: تَبسَّمَ و ارتاحَ (المصباح المنير: ص 638 «هشى»).
۳.صحيح ابن حبّان: ج 15 ص 431 ح 6975.
المناقب لابن شهر آشوب عن ابن مهاد عن أبيه:[أنَّ]النَّبِيَ صلى الله عليه و آله بَرَكَ لِلحَسَنِ وَالحُسَينِ فَحَمَلَهُما وخالَفَ بَينَ أيديهِما وأرجُلِهِما، وقالَ: نِعمَ الجَمَلُ جَمَلُكُما. ۱
المناقب، ابن شهرآشوبـ به نقل از ابن مهاد، از پدرش ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله براى حسن و حسين عليهماالسلامنيم خيز نشست و آنان را سوار كرد و دست ها و پاهايشان را مخالف يكديگر قرار داد ۲ و فرمود: «شترِ شما، شترِ خوبى است».
۱.المناقب لابن شهر آشوب: ج 3 ص 387.
۲.اين حالت، به دو صورت ممكن است: يكى اين كه آن دو، پشت به هم يا روبه روى هم نشسته باشند و ديگرى اين كه هر كدام، يك سمت نشسته باشند؛ يكى از سمت راست و ديگرى از سمت چپ.