دادن اجازه بازى به كودك

امام زين العابدين عليه السلام:پيامبر صلى الله عليه و آله به آن دو (امام حسن و امام حسين عليهماالسلام) فرمود: «هم اكنون، برخيزيد و كُشتى بگيريد». آن دو از جاى برخاستند تا كشتى بگيرند. فاطمه عليهاالسلام كه براى كارى [از خانه]خارج شده بود، بر آنان وارد شد و شنيد كه پيامبر صلى الله عليه و آله مى گويد: «دوباره، اى حسن! حسين را محكم بگير و به زمين بزن». [از اين رو،] به پدر گفت: شگفتا اى پدر! اين را بر آن ديگرى تحريك مى كنى؟ آيا بزرگ تر را بر كوچك تر تحريك مى كنى؟! پيامبر صلى الله عليه و آله به او فرمود: «دختر عزيزم! آيا خشنود نيستى از اين كه من بگويم: اى حسن! حسين را محكم بگير و به زمين بزن، در حالى كه دوست من جبرئيل عليه السلام مى گويد: اى حسين! حسن را محكم بگير و بر زمين بزن؟».

المعجم الكبيرـ به نقل از ابو سعيد ـ: در حالى كه پيامبر خدا نماز مى خوانْد، حسين عليه السلام آمد و گردن پيامبر صلى الله عليه و آله را گرفت. ايشان با او برخاست و او را با دست خود گرفت و همچنان او را نگه داشت تا به ركوع رفت.

سنن النسائىـ به نقل از عبد اللّه بن شدّاد، از پدرش ـ: هنگام يكى از دو نماز [مغرب و]عشا، پيامبر خدا به سوى ما بيرون آمد، در حالى كه حسن يا حسين عليهماالسلامرا حمل مى كرد. پيامبر خدا، آمد و او را زمين گذاشت. سپس، تكبير نماز را گفت و نماز را شروع كرد. در ميان نماز، سجده اى طولانى كرد. سرم را برداشتم، كودك را بر پشت پيامبر خدا ديدم، در حالى كه ايشان در سجده بود. پس به سجده باز گشتم. وقتى پيامبر خدا، نماز را به پايان بُرد، مردم گفتند: اى پيامبر خدا! در ميان نمازت سجده اى طولانى داشتى، به گونه اى كه گمان كرديم اتّفاقى افتاده و يا به شما وحى شده است. فرمود: «هيچ كدام نبود؛ ليكن پسرم بر دوش من سوار شد و خوش نداشتم كه او را به شتاب، پايين آورم، تا اين كه نيازش را برآورد».