هنگام برخوردار شدن از نعمتى
7 حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:مَن أنعَمَ اللّهُ تَعالى عَلَيهِ نِعمَةً فَليَحمَدِ اللّهَ تَعالى، ومَنِ استَبطَأَ عَلَيهِ الرِّزقَ فَليَستَغفِرِ اللّهَ، ومَن حَزَنَهُ أمرٌ فَليَقُل: لا حَولَ ولا قُوَّةَ إلّا بِاللّهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس خداوند متعال به او نعمتى ارزانى داشت، بايد خداى متعال را سپاس بگويد. هر كس احساس كرد در رسيدنِ روزى به او، كندى شده است، از خداوند آمرزش بطلبد. هر كس اندوهى به او رسيد، بگويد: «هيچ نيرو و توانى نيست، مگر به مدد خدا».
۱.عيون أخبار الرضا عليه السلام: ج 2 ص 46 ح 171، كفاية الأثر: ص 295؛ كنزالعمّال: ج 3 ص 259 ح 6442.
عنه صلى الله عليه و آله:ما أنعَمَ اللّهُ عَلى عَبدٍ مِن نِعمَةٍ فَقالَ: «الحَمدُ للّهِِ» إلّا وقَد أدّى شُكرَها، فَإِن قالَها الثّانِيَةَ جَدَّدَ اللّهُ لَهُ ثَوابَها، فَإِن قالَها الثّالِثَةَ غَفَرَ اللّهُ لَهُ ذُنوبَهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه خداوند به بنده اى نعمتى دهد و او بگويد: «ستايش، خداى را»، هر آينه شكر آن نعمت را به جا آورده است، و اگر آن را دوباره بگويد، خداوند ثواب آن را دوباره به او مى دهد، و اگر سه باره آن را بگويد، خداوند گناهانش را مى آمرزد.
۱.المستدرك على الصحيحين: ج 1 ص 688 ح 1871، شُعب الإيمان: ج 4 ص 98 ح 4402.
عنه صلى الله عليه و آله:ما مِن نِعمَةٍ ـ وإن تَقادَمَ عَهدُها ـ تَذَكَّرَها العَبدُ فَقالَ: «الحَمدُ للّهِِ»، إلّا جَدَّدَ اللّهُ لَهُ ثَوابَهُ كَيَومَ وَجَدَها. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ نعمتى ـ هر چند ديرى بر آن گذشته باشد ـ نيست كه بنده آن را به ياد آورَد و بگويد: «سپاس خداى را»، مگر آن كه خداوند ثواب آن [سپاس گزارى]را، همانند روزى كه آن نعمت را به دست آورده است، مجدّدا به او عطا مى فرمايد.
۱.الدعوات: ص 286 ح 13، بحار الأنوار: ج 82 ص 132 ح 16.
عنه صلى الله عليه و آله:مَن ظَهَرَت عَلَيهِ النِّعمَةُ، فَليُكثِر ذِكرَ: الحَمدُ للّهِِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به هر كس نعمتى داده شد، ذكر «الحمد للّه» را زياد بگويد.
۱.الكافي: ج 8 ص 93 ح 65، تنبيه الخواطر: ج 2 ص 136، المحاسن: ج 1 ص 114 ح 113.
عنه صلى الله عليه و آله:عَجِبتُ لِلمُسلِمِ إذا أصابَهُ خَيرٌ حَمِدَ اللّهَ وشَكَرَ، وإذا أصابَتهُ مُصيبَةٌ احتَسَبَ وصَبَرَ، المُسلِمُ يُؤجَرُ في كُلِّ شَيءٍ، حَتّى فِي اللُّقمَةِ يَرفَعُها إلى فيهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:درشگفتم از مسلمان كه هر گاه خوبى و نعمتى به او مى رسد، خدا را ستايش و سپاس مى گويد، و هر گاه مصيبتى به او مى رسد، در راه خدا حساب مى كند و شكيبايى مى ورزد. به مسلمان براى هر چيزى، حتى براى لقمه اى كه به طرف دهانش مى برد، اجر و پاداش داده مى شود.
۱.مسند ابن حنبل: ج 1 ص 375 ح 1531، مسند الطيالسي: ص 29 ح 311.
الإمام عليّ عليه السلام:يا كُمَيلُ، قُل عِندَ كُلِّ شِدَّةٍ: «لا حَولَ ولا قُوَّةَ إلّا بِاللّهِ» تُكفَها، وقُل عِندَ كُلِّ نِعمَةٍ: «الحَمدُ للّهِِ» تَزدَد مِنها. ۱
امام على عليه السلامـ به كميل بن زياد ـ: اى كميل! در هنگام هر سختى و گرفتارى اى بگو: «هيچ نيرو و توانى نيست، مگر به مدد خدا» تا آن سختى، از تو برطرف شود، و هنگام به دست آوردن هر نعمتى بگو: «سپاس، خداى را» تا آن نعمت بر تو افزون شود.
۱.تحف العقول: ص 174، بحار الأنوار: ج 78 ص 9 ح 65؛ مطالب السؤول: ص 55.