نكوهش ترك «اگر خدا بخواهد»

1 حدیث
الإمام الباقر عليه السلامـ في قَولِ اللّهِ عز و جل: «وَ لَقَدْ عَهِدْنَا إِلَى ءَادَمَ مِن قَبْلُ فَنَسِىَ وَ لَمْ نَجِدْ لَهُ عَزْمًا» ۱ ـ: إنَّ اللّهَ عز و جل لَمّا قالَ لِادَمَ عليه السلام: اُدخُلِ الجَنَّةَ، قالَ لَهُ: يا آدَمُ، لا تَقرَب هذِهِ الشَّجَرَةَ. قالَ: وأراهُ إيّاها، فَقالَ آدَمُ عليه السلام لِرَبِّهِ: كَيفَ أقرَبُها وقَد نَهَيتَني عَنها أنَا وزَوجَتي؟! فَقالَ لَهُما: لا تَقرَباها يَعني لا تَأكُلا مِنها. فَقالَ آدَمُ وزَوجَتُهُ: نَعَم يا رَبَّنا لا نَقرَبُها ولا نَأكُلُ مِنها، ولَم يَستَثنِيا في قَولِهِما: نَعَم. فَوَكَلَهُمَا اللّهُ في ذلِكَ إلى أنفُسِهِما وإلى ذِكرِهِما. وقَد قالَ اللّهُ عز و جل لِنَبِيِّهِ صلى الله عليه و آله فِي الكِتابِ: «وَ لَا تَقُولَنَّ لِشَاْىْ

امام باقر عليه السلامـ در باره اين سخن خداوند عز و جل: «و پيش تر، به آدم سفارش كردم، ولى او فراموش كرد و براى او عزمى [استوار] نيافتيم» ـ: چون به آدم عليه السلام فرمود: «به بهشت، در آى» به او فرمود: اى آدم! به اين درخت، نزديك مشو» و آن را به او نشان داد. آدم عليه السلام به پروردگارش گفت: چگونه نزديكش شوم، در حالى كه تو، مرا و همسرم را از آن، نهى كرده اى؟! پس به آن دو فرمود: «به آن نزديك مشويد»؛ يعنى از آن، مخوريد. آدم و همسرش گفتند: باشد ـ اى پروردگار ما ـ. به آن، نزديك نمى شويم و از آن، نمى خوريم؛ ولى چون گفتند: باشد و «اگر خدا خواهد» نگفتند، خداوند، آن دو را در اين كار، به خودشان و به ياد خودشان، وا گذاشت. خداوند عز و جل در قرآن به پيامبرش فرمود: «و زنهار! در باره چيزى مگو:

۱.
طه: 115.
۲.
الكافي: ج 7 ص 448 ح 2